Chapter Title : നിമ്മി എന്ന ഞാന്‍ ഇവിടെ വരെയെത്തി 12 [Nimmy]

പോരെയെന്ന് സജി ചോദിച്ചു.

സ്‌നേഹ അത് കേട്ടിട്ട് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. അവളെ കൊണ്ടുവന്ന സജിയും റോയിയും വിജേഷും കൂടി അവളുടെ രണ്ടു സൈഡിലും അതുപോലെ അവളുടെ മുകളിലുമായി കമിഴ്ന്ന് വീണപ്പോള്‍ അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ കാറിയപ്പോള്‍ സജി എണീറ്റിട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അവള്‍ മുഖത്ത് കൈവെച്ച് കരയാന്‍ ശ്രമിച്ചു പക്ഷേ രണ്ടു കൈകളിലും അവര്‍ കിടക്കുന്നതിനാല്‍ അനക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല അവള്‍ കണ്ണടച്ച് കരഞ്ഞു. ഈ സമയത്ത് ശ്രീജയും സുഗുണനും അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കയറി വന്നു.

അവര്‍ എല്ലാവരും അവരവരുടെ ഡ്രസ്സുകള്‍ അഴിച്ച് മേശയിലേക്ക് വച്ചു. സുഗുണനോട് പറഞ്ഞു ഇവള്‍ നമുക്ക് വഴങ്ങുന്നില്ല. ആദ്യമേ പേടിച്ചു പോയതുകൊണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് സുഗുണന്‍ പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ വിജേഷ് പറഞ്ഞു എന്ത് പേടിച്ചുപോയിയെന്നേ ഇത് വല്ലതും ആയോ പേടിക്കാന്‍ വടിവെട്ടാന്‍ പോയിട്ടല്ലേയുള്ളു അപ്പത്തേക്കും അടികിട്ടിയതുപോലെ കരഞ്ഞാലോ എന്നൊരു പഴഞ്ചൊല്ലു തട്ടിവിട്ടു.

വിജേഷ് റൂമിന്റെ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ പ്രിന്‍സിന്റെ റൂമിലുള്ളതുപോലത്തെ രണ്ട് ഇരുമ്പ് പൈപ്പ് ഫാനിന്റെ മുകളില്‍കൂടെ റൂമിന്റെ ഒരു വശത്തുള്ള ഏയര്‍ഹോളില്‍ നിന്നും മറ്റേ വശത്തേക്ക് കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ട് വിജേഷ് പറഞ്ഞു നമ്മുക്ക് ഇവളെ വായുവില്‍ നിറുത്തിയാലോ.

ശ്രീജ ഇതുകേട്ടിട്ട് ശ് ശ് ശ് സസസസസസസസസസ് എന്ന് വെച്ചു വിജേഷിനെ നോക്കി അത് സ്‌നേഹയ്ക്ക് അത് എന്തിനായെന്നറിയത്തില്ലായിരുന്നു. വിജേഷ് ചോദിച്ചു ഇത് ആരാ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് വെച്ചത് എന്നുചോദിച്ചു ശ്രീജയോട്. കാരണം മറ്റേ റൂമില്‍ നേരത്തേ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഒരുവശ്യത്തിന് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഈ മുറിയില്‍ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് അവസാനം നമ്മള്‍ പരസ്പരം റൂം മാറുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതായെന്നു പറഞ്ഞു.

അപ്പോള്‍ ശ്രീജ പറഞ്ഞു. അയ്യോ അത് ഈ കഴിഞ്ഞമാസം ഇവിടെ സണ്ണിച്ചായനും ഈപ്പച്ചനും ശിവനും പിന്നെ വേറെ രണ്ടുപേരും വന്നിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി കൊണ്ടുവന്ന് വച്ചതാ. എന്നോട് അവര്‍ പോകാന്‍ നേരത്ത് പറഞ്ഞായിരുന്നു. ഇത് എടുത്ത് നമ്മുടെ ഗോഡൗണില്‍ വെച്ചേരെയെന്ന് ഞാന്‍ അത് കഴിഞ്ഞ് ആ കാര്യം മറന്നുപോയി എന്നിട്ട് സുഗുണന്‍ പറഞ്ഞു ഇപ്പോള്‍ അത് ഉപകാരമായില്ലേ ഈകാര്യം നമ്മള്‍ മാത്രം അറിഞ്ഞാല്‍ മതി ഞാന്‍ നാളെതന്നെ അത് മാറ്റിത്തരാം

റോയി പറഞ്ഞു ഇനി