Chapter Title : നിമ്മി എന്ന ഞാന്‍ ഇവിടെ വരെയെത്തി 3 [Nimmy]

ഒരു കള്ളച്ചിരി. വാസുവിനോട് വിദ്യ കാര്യങ്ങള്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാതെ അതാ കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചത് . ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ എല്ലാവരും ടേബിളില്‍ ഇരുന്നു.എനിക്കും സ്‌നേഹയ്ക്കും ആകെ തലക്ക് ഒരു മരവിപ്പ് തോന്നി അതു മനസ്സിലാക്കിയ അഖില പറഞ്ഞു ആദ്യമായിട്ടല്ലെ നിേെന്റയെക്ക കളി അതാ തലക്ക് മരപ്പ് തോന്നുന്നത് സാരമില്ല വേഗം മാറിക്കൊള്ളും ഭക്ഷണം കഴിച്ചാല്‍ മാറും എന്നു പറഞ്ഞ് കുറച്ച് കോളയും കൂടെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നു ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും കുടിച്ചു.

അഖിലയും വിദ്യയും അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് 7 പ്ലേറ്റ് കൊണ്ടുവന്നു. ഞാന്‍ ചോദിച്ചു നമ്മള്‍ 6 പേരല്ലെ പിന്നെ എന്തിനാ 7 പ്ലേറ്റ്. വിദ്യപറഞ്ഞു തിടുക്കത്തില്‍ എടുത്തപ്പോള്‍ എണ്ണിയില്ല സാരമില്ല പിന്നെ കൊണ്ട് പോയ് വയ്ക്കാം. ഈസമയം വാസും ഫുഡ്ഡ് അഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ചപ്പാത്തിയും ചില്ലിചിക്കനും ചപ്പാത്തിയും ചില്ലിചിക്കനും ആവശ്യത്ത് കഴിച്ചോളാന്‍ ഞങ്ങളോട് അഖില പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ 3 വീതം എല്ലാവര്‍ക്കും പാത്രത്തില്‍ ഇട്ടു വാസു ചില്ലിചിക്കന്‍ ഇടാന്‍ തുടങ്ങി അപ്പോള്‍ അതാ പുറകില്‍ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം എനിക്കും വേണം ഫുഡ്ഡ് എന്ന് ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഈശ്വരാ ആരാ അത് ഫുഡ്ഡിന്റെ പൈസ ബാക്കിതരാന്‍ മറന്നു അതാ വന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നതുപോലെ തോന്നിയെനിക്ക് ഞാനും സ്‌നേഹയും മാറുകൈകൊണ്ട് മറച്ചുപിടിച്ചുകുനിഞ്ഞിരുന്നു.

വിദ്യപറഞ്ഞു ഞാന്‍ വാതില്‍ പൂട്ടാന്‍ മറന്നുപോയി അതാ അകത്ത് വന്നതെന്നു തോന്നു. സാരമില്ല പൈസ തന്നിട്ട് പോക്കോയെന്ന് പറഞ്ഞു. അഖില പറഞ്ഞു വന്നതല്ലേ ഫുഡ്ഡ് കഴിച്ചിട്ട് പോയാല്‍ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ഓട്ടോക്കാരനെ കസേരയില്‍ ഇരുത്തി വാസും ദാസനും കണ്ണുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു എങ്ങനെ ഇവര്‍ വാസു പറഞ്ഞു സൂപ്പര്‍

നീ നോക്കിയിട്ട് പറയെന്ന് ചുണ്ട് കൊണ്ട് കാണിച്ചു. ഞാനും സ്‌നേഹയും കുനിഞ്ഞു മാറുംപൊത്തിയിരുന്നു. ദാസന്‍ എന്റെ പുറകിലാണ് നിന്നിരുന്നത്. അവന്‍ മെല്ലെ എന്റെ തോളത്ത് കൈവച്ചു എനിക്ക് എന്തോ ശരീരത്തില്‍ തീ കോരിയിട്ടതുപോലെ തോന്നി. ദാസന്‍ സ്വയം എനിക്കും സ്‌നേഹയ്ക്കുമായി പരിചയപ്പെടുത്തി എന്റെ പേര് ദാസന്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ സ്റ്റാന്റില്‍ ഓട്ടോ ഓടിക്കുന്നു. ഇടയ്ക്ക് വാസുവിനെപ്പോലെ ഇവര്‍ക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്തു