Chapter Title : നിമ്മി എന്ന ഞാന്‍ ഇവിടെ വരെയെത്തി 7 [Nimmy]

എല്ലാവരും കൂടി ഞക്കി ഞരടി പിഴിഞ്ഞ് ഇട്ടിരിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടിട്ട് അവള്‍ക്ക് ആകെ ചിരിവന്നു.

ഈ സമയം വാസുവും, ദാസനും എണീറ്റ് വേഷം ധരിച്ചിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് ചായ കൊടുത്തു വിദ്യ. ഞാന്‍ എണീക്കാത്തതുകൊണ്ട് ചായ എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. പിന്നെ കൊടുത്താല്‍ മതിയെന്ന് വാസു പറഞ്ഞ് വിദ്യയെ മടക്കിവിട്ടിരുന്നു.

അഖില പറഞ്ഞു മണി ഏഴ് കഴിഞ്ഞു. ഇവരെ വീട്ടില്‍ വിടണ്ടെ?. നിങ്ങളെപ്പോഴാ പോകുന്നത്? അപ്പോള്‍ വാസുവും ദാസനും ഒരു പെഗ്ഗ് ഗ്ലാസ്സില്‍ ഒഴിച്ച് കുടിക്കാന്‍ നേരമാണ് അഖില അവിടെ വന്നത്.

വാസു പറഞ്ഞു. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോള്‍ ഇവിടെ നമ്മുടെ ആ പഴയ കുറച്ച് സുഹൃത്തുകള്‍ ഇവരെ ഒന്നു കാണാന്‍ വരും ഇന്ന് ഞായര്‍ അല്ലേ അവര്‍ ഇന്ന് ഫ്രീയ എന്നോട് കുറച്ചായി നല്ല കിളുന്തു പിള്ളാരെ വേണമെന്ന് പറയുന്നത് അവര്‍ക്കറിയാം ഞാന്‍ രുചിക്കാത്തവരെ അവര്‍കിട്ടില്ലായെന്ന് അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് വരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പിന്നെ നിന്റെ അമ്മ വരാന്‍ കുറച്ച് ദിവസം കഴിയില്ലേ, അവര്‍ വരുന്നതിനു മുന്നേ ഇവരെ വീട്ടില്‍ വിട്ടേക്കാം അച്ഛനും അമ്മയും അറിയണ്ട ഇവിടെ എന്നാ സംഭവിച്ചേയെന്ന് . പിന്നെ നിങ്ങളെല്ലാവരും മുന്ന് നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് കോളേജില്‍ പോയാല്‍ മതി. ഇവര്‍ക്ക് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടാവും

അഖില മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു എന്നാല്‍ ഇവരുടെ പപ്പും പൂടയും ഇന്ന് എല്ലാവരും പറിച്ചെടുക്കും എനിക്ക് അനുഭവമുണ്ടല്ലോ. (വാസു മിക്ക സുഹൃത്തുക്കളുടെ അടുത്തും വാസു അഖിലയേയും വിദ്യയേയും എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.)

അപ്പോള്‍ അഖിലപറഞ്ഞു ഇവര്‍ക്ക് ഡ്രസ്സ് വേണ്ട മാത്രമല്ല വീട്ടുകാര്‍ അന്വേഷിക്കില്ലെ. അതിന് ഞാന്‍ നിമ്മിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് നീ. നിന്റെയും സ്‌നേഹയുടേയും വീട്ടില്‍ പോയിട്ട് അവരുടെ ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ദാസന്റെ ഓട്ടോയില്‍ പോകാം ഇവള്‍ പോയിട്ട് വരട്ടെ.

ഈ കോലത്തില്‍ അവള്‍ക്ക് പോകാന്‍ പറ്റുമോ. ആകെ തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ. ഇവളെ എങ്ങനെയാ വിടുക. സ്‌നേഹയെന്തിയേ എന്നു അവളുടെ വീട്ടുകാര്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ഇവള്‍ എന്നാപറയും. അതൊക്കെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

നിമ്മിയോടെന്നു വാസുപറഞ്ഞു. നീ തനിച്ചേയുള്ളു അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് കൂട്ടിന് സ്‌നേഹ ഇവിടെ നില്‍ക്കുന്നുവെന്ന് പിന്നെ നീ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ ഓട്ടോയിലാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്നും തിരിച്ച് അതില്‍