Chapter Title : നിമ്മി വരുതിയിലാക്കിയ കുടുംബം 1 [പഴശ്ശി]

പുരുഷൻ എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ജോണിൽ ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ കരുത്ത് അങ്കിളിലുണ്ട്."

തോമസ്: (അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു) "ജോൺ ഒരു പാവമാണ് നിമ്മി. അവന് നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനോ ഭരിക്കാനോ കഴിയില്ല. അവൻ വെറുമൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയാണ്."

നിമ്മി: "അറിയാം. (ഒരു ചിരി ചിരിച്ചിട്ട്) അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവനെ കെട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചത്.

പക്ഷേ അങ്കിൾ... സ്വന്തം ഭാര്യയോട് പോലും ഇത്ര ക്രൂരമായി പെരുമാറുന്ന ഒരാളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല."

തോമസ്: "അധികാരം പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴാണ് നിമ്മി യഥാർത്ഥ സുഖം കിട്ടുന്നത്. നിനക്കും അത് ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ ആഗ്രഹം ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്.

നിമ്മി: എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു കരുത്തനായ പുരുഷന്റെ തുണയാണ്.

നിമ്മി വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു...

നിമ്മി തോമസിന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിൽ തലോടി.

താൻ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ക്രൂരതയും പൗരുഷവും തോമസിലുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. അനിതാമ്മ ആ ഇൻജെക്ഷന്റെ ലഹരിയിൽ ബോധരഹിതയായി കിടന്നു.

അവൾ ആ വീടിന്റെ പുതിയ യജമാനത്തിയായി മാറാൻ തയ്യാറെടുത്തു.

ജോണിന്റെ ഭാര്യ ആകുന്നതിനേക്കാൾ തോമസിന്റെ പ്രിയതമയാകാനാണ് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ആ നിമിഷം നിമ്മി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിന്നു...

*********************

വിവാഹത്തിന് ഇനി വെറും മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം. വീട് മുഴുവൻ ബന്ധുക്കളെക്കൊണ്ടും തിരക്കുകൾ കൊണ്ടും നിറയേണ്ടതായിരുന്നു, പക്ഷേ തോമസിന്റെ കർശനമായ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ചടങ്ങുകൾ ലളിതമാക്കി. ഇത് നിമ്മിക്കും തോമസിനും തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ പങ്കിടാൻ കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കി.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ജോൺ കല്യാണ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ നഗരത്തിലേക്ക് പോയതായിരുന്നു.

അനിതാമ്മ ഉറക്കത്തിലാണ്. നിമ്മി അടുക്കളയിൽ ചായ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ തോമസ് അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നു.

അദ്ദേഹം തന്റെ ടി-ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി വെറും ഒരു കൈലി മാത്രം ധരിച്ചായിരുന്നു വന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും വ്യായാമം ചെയ്ത് ഉറപ്പിച്ച കൈകളും കണ്ടപ്പോൾ നിമ്മിക്ക് ശ്വാസം നിലച്ചു.

തോമസ് പതുക്കെ അവളുടെ പുറകിലൂടെ വന്ന് അവളെ സ്ലാബിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ പടർന്നു.

നിമ്മി തോമസിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

"അങ്കിൾ എന്തിനാണ് അനിതാമ്മയോട് ഇത്രയും ക്രൂരമായി പെരുമാറുന്നത്? അവർ തളർന്നു കിടക്കുകയല്ലേ?"

തോമസ് ഒരു ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പക നിഴലിച്ചു.

തോമസ്: "നീ വിചാരിക്കുന്നത് അവൾ ഒരു പുണ്യവതിയാണെന്നാണോ നിമ്മി?

നിമ്മി ഒന്ന് ഞെട്ടി....

എല്ലാവരും കാണുന്നത് ഈ നിസ്സഹായമായ രൂപമാണ്. എന്നാൽ യുകെയിൽ ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്ന കാലത്ത്, അവൾ ഒരു നേഴ്സായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ നടന്നതൊന്നും ആരും അറിഞ്ഞില്ല."

അദ്ദേഹം നിമ്മിയുടെ തോളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

തോമസ്: