Chapter Title : നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിയാക്കി [അമവാസി]

ആകാൻ നോക്കുന്നു വിധിയെ പഴിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ഇരുന്നു എന്നിട്ട് ആ രാത്രി തന്നെ അവൾ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു എത്ര തന്നെ സഹിച്ചു നിന്നിട്ടും ചീത്ത പേരും അവഗണനയും എനി ആ വഴിക് തന്നെ പോയേക്കാം

പിറ്റേന്നു രാവിലെ

Suja: മോനെ അപ്പു നീ നാട്ടിന്നു എങ്ങോട്ടേലും പോയി രക്ഷപെട്ണം

അപ്പു : എന്താ അമ്മേ എന്താ കാര്യം

സുജ : എന്നോട് ഒന്നും ചോദിക്കരുത് ഗോപിയുടെ കൂട്ടുകാരന്റെ ഒരു ബെക്കറി ഇണ്ട് ബാംഗ്ലൂരിൽ അവിടെ നിനക്ക് പണി പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് നീ പോണം

അപ്പു : അപ്പൊ എന്റെ exam അതു അല്ല ഇവിടെ അമ്മയെ ഒറ്റക് ആക്കി ee അച്ഛന്റെ അടുത്ത് ഞാൻ പോവില്ല

സുജ : വരാൻ പോവുന്ന പ്രശ്‌നത്തിന്റ അവസാനം മുതൽ ചിന്തിച്ചാൽ എല്ലാം ഇത്രക്ക് ഇത്രയേ ഉള്ളു നീ പോണം നാളെ തന്നെ ee കൊല്ലം ഇങ്ങനെ പോട്ടെ  അവർക്ക് ഗൾഫിലും എന്തെക്കെയോ ബിസിനസ്സ് ഇണ്ടേ അപ്പൊ അടുത്ത കൊല്ലം അങ്ങോട്ട് നിന്നെ വിടും

അപ്പു : എന്നാലും അമ്മേ 😓

സുജ : എന്നെ കുറിച്ച് മോൻ വിഷമിക്കണ്ട അമ്മക് ഒന്നും പറ്റില്ല

അങ്ങനെ അപ്പോ ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയി സുജ ഗോപിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പൈസ വാങ്ങി വീട് പണി തുടങ്ങി അങ്ങനെ പണി ഏകദേശം പൂർത്തി ആയി

ഒരു സന്ധ്യ സമയം മനോജ്‌ എന്നത്തേയും പോലെ പൂസായി കേറി വന്നു കൂടെ വേറെ ഒരു ചെറിയ പയ്യനും ഏകദേശം 30 വയസ്സഉണ്ടും  വീട് പണി അയ കൊണ്ട് തന്നെ മുകളിൽ വെച്ച ടാങ്കിൽ നിന്നും ആണ് വെള്ളം എടുക്കുന്നത് ee തിരക്ക് കാരണം വെള്ളം അടിക്കാൻ വിട്ടും പോയി

ഉച്ച മുതലേ ചെറിയ മഴക്കോളും

സന്ധ്യയോടെ ഒടുക്കത്തെ മഴയും കറന്റ് കട്ട്‌ aayi

വെള്ളം തീരും എന്ന് ഓർക്കാതെ ഉള്ള വെള്ളം വെച്ച് സുജ പണി ഓക്കേ ചെയിതു കുളിക്കാൻ കേറിയപ്പോ വെള്ളം ഇല്ല

മനോജ്‌ etta വെള്ളം ഇല്ല എന്താ ചെയ്യുക എനിക്ക് കുളിക്കണം

മനോജ്‌ : ഒരു ദിവസം കുളിച്ചില്ലെഗിൽ ചത്തൊന്നും പോവില്ല പിന്നെ പുറത്തേക്കാൾ മനസ്സിൽ ചളി ഉള്ളവർ എത്ര കുളിച്ചിട്ടും കാര്യം ഇല്ല അത്ര നിർബന്ധം ആണെങ്കിൽ ആ കുളത്തിൽ എങ്ങാനും പോയി കുളിക്

സുജ: ഒറ്റക്കോ അതും കന്റും ഇല്ല ഒന്ന് വാ