Chapter Title : നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിയാക്കി [അമവാസി]

നാട്ടുകാർക്ക് പോലും എന്റെ ശരീരം കൊടുത്താലോ എന്ന് ആലോചിച്ച ദിവസം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് അതിനു കാരണം അത്രത്തോളം എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതം മടുത്തു പോയി.. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോ എന്റെ കുഞ്ഞിന് കൊടുക്കാതെ ഇരിക്കുവോ... അപ്പു : അമ്മേ.... സുജ : അതെ മോനെ ഇനി ഇപ്പൊ നീ എന്നെ കേറി പിടിച്ചാലും ഈ അമ്മ നിന്ന് തരും വേറെ ആർക്കും അല്ലല്ലോ എന്റെ കുഞ്ഞിന് അല്ലെ... എന്റെ കുഞ്ഞിന് മാത്രം ആയിട്ടുള്ള വെടി ആവും ഈ അമ്മ... കാരണം ഞാനും നിന്റെ അച്ഛനും തമ്മിൽ സംഗമിച്ചു ഉണ്ടായ ആളാണ് നീയും.. അപ്പൊ വേറെ ആർക്കു എന്റെ ശരീരം കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ അയാൾക്ക്‌ വേദനിക്കും നിനക്ക് എന്റെ ശരീരം തന്നാൽ... അല്ലെ

ഒരു കണക്കു നോക്കിയ അതാണ് ശെരി എന്ന് അവനും തോന്നി കാരണം ഇത് പുറത്തു ആരും ആയിരിയുകയും ഇല്ല എന്നാ ഉള്ളിൽ തീരാത്ത ഒരു വേദനയും മനോജിന് ഇണ്ടാവും

അപ്പു : അമ്മേ... സുജ : അപ്പു....

രണ്ടാളും പതിയെ പതിയെ അടുത്ത് വന്നു അപ്പു അമ്മയെ... വാരി പുണർന്നു.... ശരീരം തമ്മിൽ അടുത്ത്.... ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ അടുത്തു... അപ്പുവിന്റെ കൈകൾ പതിയെ സുജയുടെ ചന്തിയിലേക്കും... പൂറ്റിലേക്കും പോയി.... നാവുകൾ തമ്മിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൈ മാറി......

അപ്പു : വാ റൂമിൽ പോവാം സുജ : റൂമിൽ പോവാം..... നിന്റെ അല്ല എന്റെയും നിന്റെ അച്ഛന്റെയും റൂമിൽ... നീ എന്നെ എടുക്കു.... അപ്പു : വല്ലാതെ കഴപ്പ് കേറിയല്ലേ.. മോളെ സുജ : കേറി.., അവിടെ ചെന്ന് മയങ്ങി കിടക്കുന്ന നിന്റെ അച്ഛനെ നീ വിളിച്ചു ഉണർത്താനം എന്നിട്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നീ എന്നെ പണ്ണണം.... എന്നിട്ട് എന്റെ കൊച്ചു ആ നായിന്റെ മോന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറയണം.. കണ്ടോടാ പട്ടി പൂറി മോനെ ഞാൻ എന്റെ അമ്മയയെ അതാതിത് നിന്റെ കെട്ടിയോളെ പണ്ണുന്നെ എന്ന് അത് ആണ് അപ്പു അവനു കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ.. കാരണം ഇതൊക്ക ഇണ്ടായപ്പോഴും അവൻ വേഷമത്തോടെയും പേടി ആയും കണ്ടു പറഞ്ഞത് എന്താ അറിയോ? അപ്പു : എന്താ?? സുജ : എടി നമ്മുടെ മകൻ ഇതെല്ലാം അറിയില്ലേ എന്നാ... Aaa മകൻ തന്നെ ഇതൊക്ക അറിഞ്ഞു അയാളെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഭാര്യയെ അവന്റെ അമ്മയെ പണ്ണിയാൽ... അപ്പു :