Chapter Title : നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിയാക്കി [അമവാസി]

ശെരി എന്ന് അവനും തോന്നി കാരണം ഇത് പുറത്തു ആരും ആയിരിയുകയും ഇല്ല എന്നാ ഉള്ളിൽ തീരാത്ത ഒരു വേദനയും മനോജിന് ഇണ്ടാവും

അപ്പു : അമ്മേ... സുജ : അപ്പു....

രണ്ടാളും പതിയെ പതിയെ അടുത്ത് വന്നു അപ്പു അമ്മയെ... വാരി പുണർന്നു.... ശരീരം തമ്മിൽ അടുത്ത്.... ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ അടുത്തു... അപ്പുവിന്റെ കൈകൾ പതിയെ സുജയുടെ ചന്തിയിലേക്കും... പൂറ്റിലേക്കും പോയി.... നാവുകൾ തമ്മിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൈ മാറി......

അപ്പു : വാ റൂമിൽ പോവാം സുജ : റൂമിൽ പോവാം..... നിന്റെ അല്ല എന്റെയും നിന്റെ അച്ഛന്റെയും റൂമിൽ... നീ എന്നെ എടുക്കു.... അപ്പു : വല്ലാതെ കഴപ്പ് കേറിയല്ലേ.. മോളെ സുജ : കേറി.., അവിടെ ചെന്ന് മയങ്ങി കിടക്കുന്ന നിന്റെ അച്ഛനെ നീ വിളിച്ചു ഉണർത്താനം എന്നിട്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നീ എന്നെ പണ്ണണം.... എന്നിട്ട് എന്റെ കൊച്ചു ആ നായിന്റെ മോന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറയണം.. കണ്ടോടാ പട്ടി പൂറി മോനെ ഞാൻ എന്റെ അമ്മയയെ അതാതിത് നിന്റെ കെട്ടിയോളെ പണ്ണുന്നെ എന്ന് അത് ആണ് അപ്പു അവനു കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ.. കാരണം ഇതൊക്ക ഇണ്ടായപ്പോഴും അവൻ വേഷമത്തോടെയും പേടി ആയും കണ്ടു പറഞ്ഞത് എന്താ അറിയോ? അപ്പു : എന്താ?? സുജ : എടി നമ്മുടെ മകൻ ഇതെല്ലാം അറിയില്ലേ എന്നാ... Aaa മകൻ തന്നെ ഇതൊക്ക അറിഞ്ഞു അയാളെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഭാര്യയെ അവന്റെ അമ്മയെ പണ്ണിയാൽ... അപ്പു :