Chapter Title : നിന്നെപോലെ നിന്‍റെ അയൽക്കാരെയും സ്നേഹിക്കുക

എന്തിന്" "അവൾക് എന്തോ സാധനം മുകളിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കാനുണ്ട് നിന്നോട് ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു"

കാര്യം റഷീദയുടെ അടുത്തേക്കു പോകുന്നത് സന്തോഷമുള്ള കാര്യമാണേലും ഉച്ചക്കത്തെ ചമ്മലോർത് അവൻ ഒന്ന് മടിച്ചു "എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും വയ്യമ്മേ"

"ഒന്ന് ചെല്ലടാ അവര് ആദ്യമായി ഒരു സഹായം ചോദിച്ചതല്ലേ പോയില്ലേൽ മോശമാകും"

"ഹ്ഹ്മ്മ് ശരിയമ്മേ"അവൻ മനസില്ല മനസോടെ സമ്മതിച്ചു.

അവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഹാളിൽ ടീവി കണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു റഷീദ .കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കാലു ടീപ്പോയിൽ കയറ്റിവെച്ചുള്ള ഇരുപ്പ് ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെ

"എന്താ ഇത്ത വരാൻ പറഞ്ഞത്"

"ആ മനുവോ കേറിവാടാ ഇരിക്ക്"

മനു കസേരയിൽ ഇരുന്നു "നിനക്ക് കുടിക്കാൻ എന്താടാ വേണ്ടത് "

"ഒന്നും വേണ്ട ഇത്ത ഇപ്പോൾ ചോറുണ്ടതെ ഉള്ളു"

"അതെ പക്ഷെ ഒരുത്തൻ നേരത്തെ മണ്ണ് വാരി തിന്നുന്നുണ്ടായല്ലോ" മനു ആകെ ഐസ് ആയി പോയി റഷീദ അങ്ങനെ ഓപ്പൺ ആയി ചോദിക്കുമെന്ന് അവൻ പ്രദീക്ഷിച്ചില്ല

"അതിനെ ഇങ്ങനെ പട്ടിണിക്കിട്ടിട്ടല്ലേ അത് മണ്ണ് വാരി തിന്നുന്നത്"

ഇനിയും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് മണ്ടത്തരമാണെന്ന് മനുവിന് തോന്നി ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാൽ തന്റെ കന്നിയങ്കം ഇന്ന് നടക്കും "അതിനുള്ള തീറ്റ കിട്ടണ്ടേ ഇത്ത ആര് തരാനാ"

"അതിന് നീ ആരോടേലും ചോദിച്ചു നോക്കിയോ"

"ഇല്ല"

"ചോദിക്കാതെ എങ്ങനെ കിട്ടാനാ"

"ചോദിച്ചാലും ആരും തരില്ല ഇത്ത ചോദിച്ചു ചെന്നാൽ ചിലപ്പോൾ തല്ലും കിട്ടും"

"തല്ലൊന്നും കിട്ടതില്ലെടാ നീ ധൈര്യമായി ചോദിച്ചോ"

എന്ന ഇത്ത തരാമോ"

"ചോദിച്ചാൽ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേടാ കള്ളകുട്ട പിന്നെ എന്താ ഒരു സംശയം"അതും പറഞ്ഞു അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു.