Chapter Title : നിന്നെപോലെ നിന്‍റെ അയൽക്കാരെയും സ്നേഹിക്കുക 2

സ്പീഡ് കൂടി.അവസാനം അയാളൊന്ന് വലിഞ്ഞു മുറുകി അവളുടെ മുകളിലേക്ക് വീണു.

അയാൾക്ക് പോയി എന്ന് മനസിലായ മനു പതിയെ ജനലിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും മാറി.പാല് പോയ സ്ഥിതിക്ക് വികാരം വിവേകത്തിന് വഴി മാറി ചുറ്റും അയാൾ നോക്കും എന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.എന്തായാലും അയാൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണണ്ട എന്ന് മനു തീരുമാനിച്ചു.മനു റെക്കോർഡ് ചെയ്ത വീഡിയോ പരിശോദിച്ചു.മുഖവും പൂറും അടക്കം എല്ലാം പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അതും ഫ്ളവർസ് ടീവിയുടെ പരസ്യം പോലെ HD ദൃശ്യ മികവോടെ.

ഇനി ഏതായാലും ഒളിച്ചോടേണ്ട കാര്യമില്ല.ഇനി ഈ പെലിയാടി കാര്യങ്ങളെല്ലാം വീട്ടിൽ അറിയിച്ചോ എന്ന് നോക്കിയാൽ മതി.ആ മൈരൻ ദേവസ്സി പോയി കഴിഞ്ഞിട്ട് അവളോട് തന്നെ ചോദിക്കാം.മനു വീടിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് മതിലിനോട് ചേർന്ന് ഒളിച്ചു നിന്നു.ഏകദേശം ഒരു 5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പതിയെ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി രണ്ടു പുറവും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി അയാൾ നടന്ന് പോയി.

അയാൾ പോയി എന്നുറപ്പിച്ചു മനു അകത്തേക്ക് കയറി ചെന്ന് വാതിലിൽ മുട്ടി.അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗ്രേസി വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.മനുവിനെ കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

"നീ എന്താ പിന്നെയും വന്നേക്കുന്നെ വീണ്ടും എന്നെ കേറി പിടിക്കാനാണോ"അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"അല്ല ചേച്ചി ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ വന്നതാ പ്ലീസ് അമ്മയോട് പറയരുത്"

"ഉറപ്പായും പറയും നിന്നെ അങ്ങനെ വിട്ടാൽ ശരിയാകത്തില്ലല്ലോ"

ഇത് വരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലേ അപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല മനു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

"അപ്പോൾ ഉറപ്പായും പറയുമോ"മനു ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

"പറയും പറയും പറയും അതിൽ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല"

"നീ ഒരു മൈരും