Chapter Title : നിന്നെപോലെ നിന്‍റെ അയൽക്കാരെയും സ്നേഹിക്കുക 2

നിന്നെ പോലുള്ളവളുമാരെ കളിക്കുമ്പോൾ നല്ല വിശദമായി തന്നെ കളിക്കണം"

താൻ പെട്ടത് വല്ലാത്തൊരു കുരുക്കിലാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി എന്തായാലും വരുന്നിടത് വെച്ചു കാണുക അല്ലാതെ വേറെ ഒരു രക്ഷയുമില്ല. അപ്പോൾ മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ മോഹത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അവളോടുള്ള പക ആയിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ മൂന്നു ദിവസം കടന്ന് പോയി.നാലാമത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരം മനു വന്നു പറഞ്ഞു

"നാളെ നീ രാജേഷിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരണം അവിടെ ആരും ഉണ്ടാകില്ല"

"ഏത് രാജേഷ്"

"നമ്മുടെ പുഴക്കരയിലുള്ള ആ ലളിത ചേച്ചിയുടെ വീട്"

"അയ്യോ അങ്ങോട്ടോ ഇവിടെ വെച്ചു പോരെടാ"

"പോരാ അവിടാകുമ്പോൾ അരുമറിയില്ല നാളെ അവരേതോ തീർത്ഥാടനത്തിന് പോകുവാ"

"ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ"

"ആരും കാണില്ല നാളെ രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് അവിടെ എത്തണം ഇല്ലെങ്കിൽ അറിയാലോ"

അതും പറഞ്ഞു മനു പോയി.ചെകുത്താനും കടലിനും ഇടയിൽ പെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഗ്രേസി.പോകാനാണേൽ പേടി പോയില്ലേൽ അവൻ അത് ആർക്കേലും അയച്ചാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല അവസാനം പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് കാലത്തു വാച്ചിലേക്കും നോക്കി മനു അക്ഷമനായി ഇരുന്നു.മണി 8:55 ആകുന്നു.ഇനി അവളെങ്ങാനും വരാതിരിക്കുമോ.ഹേ അതിനു ചാൻസില്ല.എന്തായാലും വരും.ഇവിടെ ആകുമ്പോൾ ആരും അറിയില്ല കാരണം അടുത്തെങ്ങും വേറെ വീടുകളില്ല.

ഏതാണ്ട് ഒരു 10 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വരുന്നത് അവൻ ജനലിലൂടെ കണ്ടു.ഒരു ചുരിതാർ ആണ് വേഷം.അവൻ പുറത്തിറങ്ങി അവളോട് ഓടി വരാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.അവൾ ഇരു വശവും നോക്കി ഓടി അകത്തേക്ക് കേറി.

അഅവൾ അകത്തു കയറിയതും മനു വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.അവൾ ചെറുതായി കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിതക്കുമ്പോൾ ഉയർന്നുതാഴുന്ന