Chapter Title : നിന്നെപോലെ നിന്‍റെ അയൽക്കാരെയും സ്നേഹിക്കുക 2

അവൾ ചോദിച്ചു "എന്തെ മനു"

"അത് അത് ജോണിച്ചേട്ടൻ എപ്പോഴാ ചേച്ചി വരുന്നത്"എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണ്ടേ എന്നോർത്തു അവൻ ചോദിച്ചു.

"ഓഹ് അതിയാൻ ഇനി അടുത്ത ആഴ്ചയേ വരാത്തൊള്ളൂ എന്തെടാ"

"ഒന്നൂല്ല വെറു വെറുതെ ചോദിച്ചതാ"പേടി കാരണം അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഇടർച്ച അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവന്റെ കണ്ഠനാളത്തിലെ ഉമിനീർ വറ്റി.എന്ത് വന്നാലും വേണ്ടില്ല ഇതിലും നല്ല അവസരം ഇനി കിട്ടില്ല. അത് തന്നെയുമല്ല കേറി അകത്തു വന്നിട്ടും അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞുമില്ല. അപ്പോൾ അവൾക്കും താല്പര്യം ഉണ്ടാകും. അവൻ പതിയെ അവളുടെ പുറകിൽ ചെന്ന് അവളുടെ വയറിൽ കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു അവളുടെ കഴുത്തിൽ അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു.

"ഛീ മാറി നിൽക്കെടാ പട്ടി" എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ പിടിച്ചു തള്ളി അതോടൊപ്പം അവന്റെ കാരണത്തിന് നോക്കി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു.അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ സംഭവത്തിൽ അവൻ പുറകോട്ട് പോയി ചുമലിൽ ഇടിച്ചു നീന്നു.

"നിന്റെയൊക്കെ മനസിലിരുപ്പ് ഇതാണല്ലേടാ നായെ കുറെ നേരമായി നീ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടവുമായി പിന്നാലെ നടക്കുന്നു പിള്ളേരല്ലേ എന്തേലും കണ്ടു പൊയ്ക്കോട്ടേ എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ നീ എന്നെ കേറി പിടിക്കുന്നോടാ മൈരേ നിന്റെ തള്ളേനെ ഞാനൊന്ന് കാണട്ടെ മോന്റെ സൂക്കേടിനെപറ്റി ഞാൻ അവളോട് പറയുന്നുണ്ട്"

അങ്കക്കലി പൂണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രകാളിയെപോലുള്ള അവളുടെ ഭാവം കണ്ട മനു ആകെ പേടിച്ചു പോയി.അമ്മയോട് പറഞ്ഞാൽ തന്റെ കാര്യം തീർന്നു എന്നറിയാവുന്ന മനു പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല ചാടി അവളുടെ കാലിൽ വീണു

"ചേച്ചി അറിയാതെ സംഭവിച്ചതാ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം"

"നിന്നോട് ക്ഷമിക്കാനോ ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിക്കോണം എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന്"മനുവിന്റെ കണ്ണുനീരൊന്നും അവളുടെ കോപത്തെ അണക്കാൻ പ്രാപ്തമായിരുന്നില്ല.

"ചേച്ചീ പ്ലീസ് അമ്മയോട് പറയരുത്"

"ഇറങ്ങി പോടാ അല്ലേൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആളെ വിളിച്ചു കൂട്ടും"

അവളുടെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്ന് അവൾ അത് ചെയ്യും എന്ന മനുവിന് തോന്നി.അവൻ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവിടെ നിന്നിറങ്ങി അവൻ ഇറങ്ങിയ ഉടനെ വാതിൽ ശക്തമായി അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.തന്റെ ജീവിതം ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണെന്ന് മനുവിന് തോന്നി.

അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങിയ അവൻ നേരെ പോയത് കൂട്ടുകാരുമായി ഒത്തുചേരാറുള്ള പമ്പ്ഹൌസിലേക്കാണ്