Chapter Title : നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

ഉണ്ണികൃഷ്‌ണൻ സ്വന്തം അമ്മയെ തന്നോട് ചേർത്ത് തന്നെ നിർത്തി. അമ്മയുടെ പൊക്കിളിൽ മൂക്ക് വച്ചു. അതിൽ നിന്നുയരുന്ന സ്വർഗ്ഗിയ ഗന്ധം അവനെ മായാലോകത്തേക്കെത്തിച്ചു.

മകൻ്റെ മൂക്ക് സ്വന്തം പൊക്കിളിൽ വിരുത് കാണിക്കുന്നത് കണ്ട നിർമ്മല

എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന് വിയർത്തു.

"...ഉണ്ണീ നിയ്യെന്താ കാണിക്കുന്നേ.....വിടെടാ എന്നേ.....".

"....അമ്മേ ....ൻ്റെ പൊന്നമ്മേ...മുഹ്ഹമുബ്ഹ്ഹ് .....". അവൻ അമ്മയുടെ പൊക്കിളിൽ മുക്കിട്ടുരച്ച് ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.

"...ഉണ്ണീ വിടെടാ....".

കോപത്തിൽ ഉറഞ്ഞ് തുള്ളികൊണ്ട് നിർമ്മല മകൻ്റെ കവിളിൽ ആഞ്ഞുപൊട്ടിച്ചു. അമ്മയുടെ അടിയേറ്റ് ഉണ്ണികൃഷ്‌ണൻ്റെ കരണം പുകഞ്ഞു. മകൻ്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും വേദനയാൽ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നത് കണ്ട നിർമ്മലക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.അവൾ വേഗം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് പോയി.

മുറിയിലെത്തിയ നിർമ്മല നനഞ്ഞ സാരി മാറ്റി അയയിലിട്ടു. തോർത്തെടുത്ത് തോർത്തികൊണ്ട് അലമാരി തുറന്ന് വീട്ടിൽ ഇടുന്ന സെറ്റ് മുണ്ടെടുത്ത് അലമാരി അടച്ചു. അപ്പോഴാണ് അലമാരിലെ കണ്ണാടിയിൽ നിർമ്മല സ്വന്തം ശരീരം കണ്ടത്. വയസ്സ് നാൽപ്പതിനോട് അടുത്തെങ്കിലും തൻ്റെ ശരീരത്തിന് അധികമൊന്നും ഉടവ് വന്നിട്ടില്ല എന്ന വസ്തുത അവൾ അറിഞ്ഞത്. കണ്ണാടിയിലെ തൻ്റെ തന്നെ പ്രതിബിംബത്തെ നോക്കി അവൾ അറിയാതെ നാണിച്ചു. കണ്ണുകൾക്കടിയിലെ ചെറിയ ചുളിവുകൾ നിർമ്മല സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. ഇല്ല അധികം ചുളുവുകളൊന്നുമില്ല എന്നവൾ തീർച്ചപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ മനസ്സിനുള്ളിൽ നിന്ന് എതോ ഒരു ഗൂഢസ്മിതം വിരിഞ്ഞു.

നിർമ്മല കൺമഷിയെടുത്ത് കൺപീലികളിൽ തേച്ചു. കറുത്ത കൃഷ്‌ണമണി കൂടുതൽ ജ്വലിച്ചു.പനംകുലപ്പോലെയുള്ള  കാർകൂന്തൽ തോളിൻ്റെ  ഇരുവശത്തേക്കുമായി പകുത്തിട്ടു.