Chapter Title : നിറമണിയും ഗഗന പഥം 1 [സ്പൾബർ]

വാ…

ഞാൻ രാവിലെ നാല് മണിക്ക് വന്ന് റബ്ബർ വെട്ടും..

ചേച്ചി ഒരാറ് മണിയാവുമ്പോ വാ…

ഈ ചിരട്ടയിൽ നിറയുന്ന പാല് ബക്കറ്റിലെടുത്ത് അവിടെയുള്ള വലിയ ഡ്രമ്മിൽ കൊണ്ട് പോയി ഒഴിക്കണം…

അത് പറ്റില്ലേ ചേച്ചിക്ക്…?”..

ശാലിനി സന്തോഷത്തോടെ സുധിയെ നോക്കി..

പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്തൊരു പേടി സുധി കണ്ടു..

“ ചെയ്യാം… പക്ഷേ.. ഒരാറരക്ക് വന്നാ പോരേ….?..അപ്പഴേ ചേട്ടൻ പോകൂ… “..

“"അപ്പോ ചേട്ടനറിയാതെയാണോ ചേച്ചി പണിക്ക് വരുന്നേ… ?... അത് വേണോ ചേച്ചീ…?”..

“” വേണം… എനിക്കതല്ലാതെ വേറെ മാർഗമില്ല… ഇനിയെന്റെ മക്കളെ പട്ടിണിക്കിടാൻ വയ്യ…””..

“” ചേച്ചീ… ചേട്ടനെന്തായാലും അറിയില്ലേ… ?..

പിന്നതൊരു പ്രശ്നമാവില്ലേ…?”..

“” ഇല്ല… അറിയാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം…

ഇതിന്റെ പേരിൽ ഈ പണി എനിക്ക് തരാതിരിക്കരുത്… നിങ്ങൾക്ക് ഇത് കൊണ്ടൊരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാവില്ല..””.

തൊഴു കൈകളോടെയാണ് ശാലിനിയത് പറഞ്ഞത്.. ഒരു പണി കിട്ടേണ്ട അത്യാവശ്യം അവർക്കെത്ര മാത്രമുണ്ടെന്ന് സുധിക്ക് മനസിലായി..

“” ശരി… എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല…

അങ്ങേര് എന്നോട് ചോദിക്കാൻ വന്നാൽ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം…

ചേച്ചിക്കിത് കൊണ്ട് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടാവരുത്…”..

“” അതൊന്നും സാരമില്ല… ഞാനെന്നാ നാളെ വന്നോട്ടെ… ?””..

ശാലിനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി..

“” ഉം… ചേച്ചി പറഞ്ഞ പോലെ ചേട്ടൻ പോയിട്ട് വന്നാ മതി…

പിന്നെ കൂലിയെത്രയാ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടത്…?””..

അവളുടെ മനസറിയാനായി സുധി ചോദിച്ചു..

“” അത്… അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല…

പത്ത് രൂപയാണെങ്കിലും എനിക്കത് വലുതാ… “..

“ഉം…എന്നാ ശരി… ചേച്ചി പൊയ്ക്കോ… രാവിലെ കാണാം… പിന്നെ ചേച്ചി വിഷമിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട… എല്ലാം ശരിയാവും… നമുക്ക് ശരിയാക്കാന്നേ… "

ചിരിയോടെ സുധി പറഞ്ഞു..

ജീവിതത്തിലിന്ന് വരെ ഇത്ര സമാധാനം തനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്ന് ശാലിനിക്ക് തോന്നി.. മനസ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

ഈ മനുഷ്യന്റെ സാമീപ്യം പോലും തനിക്ക് നൽകുന്ന സുരക്ഷിതത്വം ചെറുതല്ല..

“” പിന്നെ… പേര്… ?..

ഞാനിത് വരെ പേര് ചോദിച്ചില്ല..””..

ഹൃദയം തുറന്ന ചിരിയോടെ ശാലിനി ചോദിച്ചു…

“” എന്റെ പേര് സുധീഷ്… എല്ലാരും സുധിയെന്ന് വിളിക്കും…

ചേച്ചിയും അത് വിളിച്ചാ മതി…

വീട് കുറച്ച് ദൂരെയാ… ഒരഞ്ച് കിലോമീറ്റർ അപ്പുറത്ത്…

ചേച്ചിയുടെ പേര് ഞാനും ചോദിച്ചില്ല…””..

“” എന്റെ പേര് ശാലിനി…

പിന്നെ… സുധിക്ക്… വയസ്… ?”..

ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ ശാലിനി ചോദിച്ചു..

“” എനിക്ക് മുപ്പത് വയസായി…””..

“” എങ്കി… എന്നെ… ചേച്ചീന്ന് വിളിക്കണ്ട… എനിക്കും മുപ്പത്