Chapter Title : നിറമുള്ള കനവുകൾ 1 [സ്പൾബർ]

ശിവേട്ടനും ഇതേ ശബ്ദം തന്നെയായിരിക്കും. ശിവൻ തന്റെ ചെവിയിലാണ് ഈ കവിത പാടിത്തരുന്നത് എന്ന് സങ്കൽപിച്ചു കൊണ്ടവൾ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയിൽ അത് ആസ്വദിച്ച് കേട്ടു. “” അടരുവാൻ വയ്യ നിൻ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെനിക്കേത് സ്വർഗം വിളിച്ചാലും…” എന്ന വരിയൊക്കെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും പ്രിയ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ പരുവത്തിലെത്തിയിരുന്നു. അവൾ വേഗം മൊബൈൽ ഓഫാക്കി. ഇനിയിത് കേട്ടാൽ ശരിയാവില്ല.. അവൾ വാട്ട്സപ്പ് എടുത്ത് ‘എന്റെ ശിവേട്ടൻ ‘ എന്നത് തുറന്നു. പ്രൊഫൈൽ പിച്ചറൊന്ന് നോക്കാം.. അതാ.. ശിവേട്ടൻ ചിരിച്ചോണ്ട് ബുള്ളറ്റിലിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് വീണ്ടും ജെസി പറഞ്ഞത് ഓർമ വന്നു.. ‘ അവന്റെ ബുള്ളറ്റിലുള്ള ഇരുത്തം കണ്ടാൽ തന്നെ നമ്മുടെ പൂറൊന്ന് തരിക്കും’ ഇവിടെ പക്ഷേ തനിക്ക് പൂറ് തരിക്കുക മാത്രമല്ല… പാന്റീസിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റായി വീഴുകയാണ്.. കൊഴുത്ത മദജലം കൊണ്ട് പൂറാകെ വഴുവഴാന്നായിരിക്കുന്നു… പ്രേമത്തിന് ഇങ്ങിനെയും ഒരു വികാരമുണ്ടോ… ? പരിശുദ്ധ പ്രേമത്തിൽ കാമത്തിന് സ്ഥാനമുണ്ടോ… ? ഇനി തനിക്ക് പരിശുദ്ധ പ്രേമമല്ലേ… ? അല്ലെന്നാണ് പൂറ് പറയുന്നത്… ഇരുപത്തിയാറ് വയസ് കഴിഞ്ഞ, ഇത് വരെ ഒരു കുണ്ണ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത തന്റെ പൂറിന് പ്രേമത്തേക്കാൾ, കാമം തന്നെയാണ് മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് പ്രിയ ഒരു നടുക്കത്തോടെ മനസിലാക്കി. തനിക്കവനോട് ആത്മാർത്ഥമായ പ്രണയം തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ.. തന്റെ ഒലിക്കുന്ന പൂറ് മറ്റെന്തൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. അടങ്ങെടീ കൊതിച്ചീ… ഇത്ര നാളും ഇല്ലാത്തൊരു കൊതിയെന്തേടീ ഇപ്പോ നിനക്ക് തോന്നാൻ… ഇന്ന് തുടങ്ങിയതല്ലേയുള്ളൂ പ്രേമം… അപ്പോഴേക്കും അവനെയോർത്ത് ഒലിപ്പിക്കുന്നോ നീ… തരാടീ.. അധികംവൈകാതെത്തന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടത് കിട്ടും… കുറച്ച് ദിവസം ഞാനൊന്ന്പ്രേമിച്ച് നടന്നോട്ടെ… നിന്റെ എല്ലാ കൊതിയും മാറ്റാൻ കരുത്തുള്ളവനാണ്