Chapter Title : നിർമല 4 [SAINU]

എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രീ തന്നെ അതെല്ലാം കവറിൽ ആക്കി കൊണ്ട് രണ്ടു അമ്മമാരോടും യാത്രപറഞ്ഞു പോന്നു.

കുറച്ചു ദൂരം എത്തിയപ്പോഴാണ് നിർമല പറഞ്ഞത് വാങ്ങിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്തത്

വെറുതെ കിട്ടുന്നത് കളയേണ്ട എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞോണ്ട് അവന് ഹോസ്‌പിറ്റലിനു മുൻപിലുള്ള മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറി ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ കടയുടമ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.

അയ്യോ എനിക്കല്ല.

പിന്നെ ഞാനിതെത്ര കണ്ടതാ മോനെ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട്.

ഏതാ വേണ്ടത്.

ഡോട്ടഡ്.

ഹോ.

ഇപ്പൊ അതിനാണല്ലോ ആവിശ്യക്കാർ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട് അയാൾ അവനെ കളിയാക്കി.

ഹ്മ്മ് ഇതാ എന്നുംപറഞ്ഞോണ്ട് കടയുടമ എടുത്തു കൊടുത്തതും ശ്രീ വേഗം കീശയിലേക്ക് ഇട്ടോണ്ട് ഇറങ്ങി.

ഹലോ ക്യാഷ് തന്നില്ല.

ഹോ സോറി ചേട്ടാ.

ഹ്മ്മ് ധൃതിയാണല്ലോ.

അതുപിന്നെ ചേട്ടാ അവരവിടെ കാത്ത് നിൽക്കുകയാ അതാ.

ഹോ ആയിക്കോട്ടെ.

അപ്പോഴേക്കും അയാൾ ബാക്കി കൊടുത്തതും കൊണ്ട് ശ്രീ വേഗം ഹോസ്‌പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് വണ്ടി കയറ്റി.

ഇയാൾക്കെന്തിനാ അതൊക്കെ അറിയുന്നേ ഇത് വിൽക്കാൻ തന്നെയല്ലേ വെച്ചിരിക്കുന്നെ അല്ലാതെ തോന്നുമ്പോ തോന്നുമ്പോ വാണമടിച്ചു കളയാൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ എന്നൊക്കെ പിറു പിറുത് കൊണ്ട് വരുന്ന ശ്രീയെ കണ്ട് നിർമല ചിരിച്ചു.

എന്താ ശ്രീ.എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് നിർമല അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കവർ വാങ്ങിച്ചു.

അല്ല അയാളുടെ ഒരുമാതിരി നോട്ടവും സംസാരവും.

ആരുടെ.

ആ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പ് കാരന്റെ.

എന്തിന്.

അല്ല ഞാനിതു വാങ്ങിച്ചപ്പോൾ എന്ന് പറഞ്ഞു ശ്രീ കീശയിൽ നിന്നും എടുത്തതും.

ശ്രീ എടുക്കേണ്ട ആരെങ്കിലും കാണും നി വാ അകതിരുന്നുസംസാരിക്കാം.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല അവനെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറ്റി.

എന്നിട്ട് അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട്.

ഈ രാത്രിയിൽ നി ഇത് വാങ്ങിച്ചപ്പോ അയാൾ വേറെ എന്തേലും കരുതിക്കാണും അതാ.

അല്ല നി ഫുഡ്‌ കൊണ്ട് വന്നില്ലേ.

ഹോ അത് വണ്ടിയിൽ ഉണ്ട്.

ഹ്മ്മ് എന്നാ അതെടുത്തു വാ.

മോൾക്ക് രാത്രിയിലെ മരുന്ന് കൊടുക്കാനായി.

ഹ്മ്മ് എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ശ്രീ അതെടുക്കാനായി പുറത്തേക്കു പോയതും നിർമല അതെടുത്തു ഒന്ന് നോക്കി.

അവള്ക്ക് നാണവും ചിരിയും ഒരുമിച്ചു വന്നു.

ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം എടുത്തു നോക്കി കൊണ്ട് നിർമല അതെല്ലാം എടുത്തു വെച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും ശ്രീ വന്നു.

ചേച്ചി ഇതാ.

ഹ്മ്മ്.

മീനുമോളെ മീനുമോളെ എഴുനേറ്റെ എന്ന് പറഞ്ഞു മീനുമോളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ഇരുത്തി.

ശ്രീ ആ കപ്പിൽ കുറച്ചു കഞ്ഞുയെടുക്കാമോ.

അതിനെന്താ ചേച്ചി എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രീ