Chapter Title : നിർമല [Ajitha]

തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കൈയൊന്നു വെട്ടി. വണ്ടി ഒന്ന് പുളഞ്ഞു. അപ്പോൾ രാഘവൻ പേടിച്ചു അവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു. അവൾ ഞെട്ടിയെങ്കിലും അയാൾ പേടിച്ചിട്ടാണ് അത് ചെയ്തതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അയാളുടെ പരുപരത്ത കൈ അവളുടെ സാരിയുടെ വെളിയിൽ കാണുന്ന ഭാഗത്തുകൂടി സ്പർശിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. അത് അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എടുത്തു മാറ്റി. റോഡിലെ ഘട്ടർ അവർ തമ്മിലുള്ള ഗ്യാപ് ഇല്ലാതെ ആക്കി. അയാൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മുട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്. മഴ വീണ്ടും ചാറാൻ തുടങ്ങി. അവൾ വേഗം വണ്ടി ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വണ്ടിയുടെ വേഗത കൊണ്ടുതന്നെ രാഘവൻ പേടി കൊണ്ടു അവളിടെ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചോണ്ട്.
" കുഞ്ഞേ പതുക്കെ പോകൂ "
അയാളുടെ കര സ്പർശം കൊണ്ടുതന്നെ അവൾക്ക് ഏന്ധോ പോലെ തോന്നി.
" മഴ നല്ലതുപോലെ പെയ്യുന്നതിനു മുൻപങ്ങു പോകാം എന്നുവച്ചാണ് ചേട്ട"
" സൂക്ഷിച്ചു ഓടിക്കണേ കുഞ്ഞേ "
" എന്ധെ പേടിയാകുന്നോ "
" കുറച്ചു "
" എന്നാൽ എന്നെ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നോ "
" അ "
രാഘവൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു ഇരുന്നു. വണ്ടി അവൾ വേഗത്തിൽ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീടെത്തി. അപ്പോഴേക്കും നന്ദൻ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. നന്തൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു
" എന്താ ഇത്രയും താമസിച്ചത് "
" ചേട്ടാ നല്ല മഴയായിരുന്നു "
അങ്ങനെ അന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം രാഘവൻ അവരുടെ പറമ്പിൽ കിളക്കുകയായിരുന്നു. അയാൾ ഒരു തോർത്താണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. അങ്ങനെ ഉച്ചയാകാറായപ്പോഴേക്കും അവൾ അയാളെ ആഹാരം കഴിക്കാനായി വിളിക്കാനായി ചെന്നു. അയാളെ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. അവിടെ തന്നെ കാടു പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. അവൾ അയാളുടെ അടുത്തു ചെന്നു.
" ചേട്ടാ വാ കഴിക്കാം "
" വരാം കുഞ്ഞേ, അല്പമൊന്ന് ഇരുന്നോട്ടെ "
" ശെരി "
അയാൾ അവിടെ കാലും നീട്ടി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ ഉടുത്തിരുന്ന തോർത്ത് അല്പം മാറി കിടക്കുകയാണ്.