Chapter Title : നിർമല [SAINU]

വേറെ ആരാ.

എന്നെകൊണ്ട് ഒന്ന് തൊടിച്ചിട്ടില്ല.

ആഹാ എവിടെ.

അതെങ്ങിനെ ഒന്നെണീറ്റ് വന്നാൽ അല്ലേ അതൊക്കെ കാണാൻ പറ്റു.

ഹോ എനിക്ക് കാണണോ അതൊ നിനക്ക് കാണാനോ.

രണ്ടിനും.

ഹ്മ്മ്

അല്ല നമ്മുടെ പുതിയ ആളെവിടെ.

അമ്മയുടെ കയ്യിലുണ്ട്.

ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ടാ പൊന്നെ.

അതെന്തേ.

ദേ ഇതുപോലെ വലിചിടാനല്ലേ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അവസ്ഥ എന്താകും

ഹോ സോറി.

ഹ്മ്മ് മതി മതി വാ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വാ.

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ ശ്രീക്ക് പിടിച്ചതൊക്കെ ടേബിളിൽ നിരത്താം.

അതും.

എന്നുള്ള ശ്രീ യുടെ കമെന്റ് വന്നതും.

കുറെ നിരത്തിയത് അല്ലേ പഴയ വീട്ടിലെ ടേബിളിൽ..

രണ്ടു തവണയ ഞാനന്ന് അതിന്റെ കാല് ശരിയാക്കാൻ ആശാരിയെ വിളിച്ചത് അറിയാല്ലോ.

ഹോ അറിയാടി അന്നതെ ലൈഫ് അല്ലേ മോളുഎന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രീ അവളുടെ അടുത്തേക് വന്നതും.

വേണ്ട വേണ്ട.

അന്നത്തെ ആ പഴയ ശ്രീയും നിർമലയും തന്നെയാ ഇപ്പോഴും അതിലൊരു മാറ്റവും
വന്നിട്ടില്ല കേട്ടോ.

ഹ്മ്മ് ശരിയാ ശരിയാ.

ഹ്മ്മ് എന്നാ മാറിപോ മോനെ ഈ വരവ് എന്തിനാ എന്നൊക്കെ എനിക്കറിയാം കെട്ടോ

ആഹാ അത്രക്കായോ.

ശ്രീ വേണ്ട ശ്രീ വേണ്ട എന്നു പറഞ് കണ്ണ് മൂടിയെങ്കിലും അവളുടെ ചുണ്ട് പുറത്തേക്കു തള്ളി വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ശ്രീ അതിലൊരു കടി കടിച്ചോണ്ട് വിട്ടു.

കണ്ണ് തുറന്ന അവൾ കാണുന്നത് തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ശ്രീയെയാണ്.

അവൾ നാണിച്ചോണ്ട് എന്തെ വേണ്ടേ.

വേണോ.

അയ്യെടാ അങ്ങ് മാറിനിന്നെ ശ്രീ കളിക്കാൻ നിക്കുന്നു.
ദേ കുഞ്ഞ് അവിടെ കരയുന്നുണ്ടാകും കെട്ടോ.

അവനവന്റെ അച്ഛമ്മേടെ അടുത്തല്ലെടി എന്നെ നോക്കിയ പൊലെ എന്റെ അമ്മ അവനെയും നോക്കും.

ഹ്മ്മ് അമ്മ നോക്കിയ കുഞ്ഞിനെ ഞാനല്ലേ അനുഭവിക്കുന്നത് മോനെ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല അവനെ തള്ളിമാറ്റി തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആ പിന്നെ എല്ലാം എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഇനി അതെവിടെ ഇതെവിടെ എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട.

ഞാൻ മോൻ ഇച്ചിരി പാലുകൊടുക്കട്ടെ.

അപ്പൊ എനിക്കില്ലേ.

എന്റെ ഈ മോനുള്ളത് ഇന്നലെ രാത്രി തന്നില്ലേ നമ്മുടെ കുഞ്ഞല്ലേ ശ്രീ അവന് ഇത്തിരിയെങ്കിലും കിട്ടിക്കോട്ടേ.

ഹോ അല്ലേലും ഇപ്പൊ എന്നോട് വല്യ സ്നേഹം ഒന്നും ഇല്ലാലോ മോൻ വന്നതോടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും പോയി.

ശ്രീയുടെ ചിണുങ്ങിയുള്ള സംസാരംകേട്ട് നിർമ്മല ചിരിച്ചോണ്ട്.

പോയി വന്നിട്ട് ശ്രീ ക്ക് വേണ്ടത് എത്രയാ