Chapter Title : നിർമ്മലയുടെ നിസാമുദ്ധീൻ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ 🚂 [Bency]

ചോദിച്ചു നോക്ക് അതിൽ കേറിയാൽ എങ്ങനെ ഇരിക്കും എന്ന്"

അയാൾ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ മേലാസകലം ചുഴിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് കണ്ട് നിർമലക്ക് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി

"ആണോ അമ്മേ നമുക്ക് ആ ട്രെയിനിൽ പോകാം അമ്മേ....."

"മിണ്ടാതിരിക്കടാ അവിടെ "

എന്ന് പറഞ്ഞു നിർമല അവനെ അടക്കി ഇരുത്തി

"മ്മ്മ് അങ്ങനെ പറ മോനെ നിർബന്ധിച്ചാൽ അമ്മ കേറും അതിൽ"

അയാൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞത് സുധേവൻ കേട്ടില്ല എന്ന് നിർമ്മലക്ക് മനസിലായി.

ട്രെയിൻ തൃശ്ശൂർ എത്താറായപ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന് വെച്ചു

ഞാൻ പോയി കൈ കഴുകിയിട്ടു വരാം എന്ന്ഴി പറഞ്ഞു സുധേവൻ നിർമലയുടെ മടിയിൽ ഇരുന്ന ഇളയ മകനെ കൈ പിടിച്ചു ബാത്‌റൂമിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു

നിർമ്മലക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ നല്ലപോലെ മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അങ്ങോട്ട്‌ ഇനി പോകാൻ ഉള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല

മൂത്തവൻ ഇപ്പോഴും മൊബൈലിൽ കളിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു

അപ്പോൾ ആണ് തന്റെ കാലിൽ ഇഴയുന്ന അയാളുടെ കാൽ നിർമല ശ്രദ്ധിച്ചത്

'ഈശ്വരാ ഇയാൾ ഇത് എന്ത് ഭാവിച്ചാണ് സുധേവേട്ടനോട് പറഞ്ഞാൽ ഈ ട്രെയിനിൽ ഇടി നടക്കും'

നിർമല മിണ്ടാതെ ഒരു വശത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു

അപ്പോൾ അതാ അയാളുടെ കാൽ മുകളിലേക്ക്അ രിച്ചു കയറുന്നു

നിർമല പിടക്കുന്ന നെഞ്ചുമായി അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു

അയാളുടെ കാൽ വിരലുകൾ മുട്ട് വരെ എത്തി

എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ നിർമല ഇരുന്നു

അല്പം അകന്നിരുന്ന നിർമ്മലയുടെ തുടകളുടെ ഇടയിലേക്ക് സാരിക്കുള്ളിലൂടെ അയാളുടെ കാൽ ഇഴഞ്ഞു കയറി

"എന്നും കളിക്കുമോ..... "

"ങ്‌ഹേ....."

അയാളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞെട്ടി നിർമല അമ്പരന്നു നോക്കി

അപ്പൊ അയാൾ നിർമലയുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് മുഖം മാറ്റി ഗെയിം കളിക്കുന്ന മൂത്ത മകനോട് ആയി വീണ്ടും ചോദിച്ചു

"ഈ ഗെയിം എന്നും കളിക്കുമോ "

"മ്മ്മ് "

ഫോണിൽ നിന്ന് മുഖം എടുക്കാതെ അവൻ മൂളി

"മ്മ് എനിക്ക് വല്ലപ്പോളും മാത്രേ ഉള്ള് കളി പിന്നെ കളിക്കുമ്പോൾ നല്ലത് പോലെ സമയം എടുത്തു കളിക്കും അതാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം"

അത് പറഞ്ഞു