Chapter Title : നിർത്തല്ലേ… ഡാ.. പ്ലീസ് 3 [പാർത്ഥൻ]

വരുന്നത്,  ഞാൻ ജനൽ  വഴി  കണ്ടു...

എന്റെ  തോന്നൽ ആണോ എന്നറിയില്ല, ചേച്ചി കൂടുതൽ സുന്ദരി  ആയത്  പോലെ..

വെളുത്ത മുണ്ടും വെളുത്ത ബ്ലൗസും... ഒരു  വഴിപാട്  പോലെ  ഒരു  മേൽമുണ്ട്  അലക്ഷ്യമായി  തോളിൽ കിടപ്പുണ്ട്... ( മാറിലെ മുഴുപ്പ് മറയ്ക്കാൻ അത് തെല്ലും ഉപകരിക്കില്ല, എന്ന് കണ്ടാലേ അറിയാം... അല്ലെങ്കിൽ  തന്നെ,  സുന്ദരികൾ  ആയ  ചെറുപ്പകാരികൾ ഷാൾ  ഉപേക്ഷിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം  എത്രയായി...?  ഇല്ലാത്ത  മുല ഉണ്ടെന്ന് വരുത്തി,  സ്വന്തം കുട്ടികൾ നെഞ്ചും തള്ളി നടക്കുന്നത്  അഭിമാനവും അലങ്കാരവും  ആയി കാണുന്നവരാണ്,  ഇന്നത്തെ തന്തമാരും  തള്ളമാരും...!

എന്നിട്ടും ശാരദേച്ചി എന്തേ... ഇങ്ങനെ  നല്ല പിള്ള ചമഞ്ഞത്...? കാര്യം വളരെ ലഘുവാണ്...,

" ഇപ്പോൾ ചില  എന്തോന്നവൾമാര്  ഒരുമ്പെട്ട് ഇറങ്ങുന്നെങ്കിൽ,  അക്കൂട്ടത്തിൽ എന്നെ  പെടുത്തേണ്ട... "

എന്ന  സന്ദേശം... നൽകുകയായിരുന്നു, ശാരദേച്ചി...

രതി നിർവേദത്തിലെ ജയഭാരതിയെ  പോലെ, വെള്ളയും വെള്ളയും ധരിച്ചു,  ആൺകുലത്തെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന കുച ദ്വയവും  തുളുമ്പുന്ന നിതംബവും കാട്ടി, നടന്നു  വന്നത്, ശരിക്കും  എന്റെ  കുട്ടനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി... അവനെ തഴുകി ഉറക്കാൻ പോന്ന മന്ത്രം  എന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ലായിരുന്നു....

" വാ.. മോളെ... കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങീന്ന്  തോന്നുന്നു... (സ്വരം താഴ്ത്തി ) മൊല  ചുരത്തുന്നല്ലോ, മോളെ... ഒത്തിരി  ആവുമ്പോൾ... പിഴിഞ്ഞ് കളേണം.. അകിടിന് കേടാ,  അല്ലെങ്കിൽ..!"

" അല്ല  ചേച്ചി,  കുഞ്ഞു  ഇതേ വരെയും  ചപ്പിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നോണ്ടാണ്... ഏത് നേരവും അതിനു മൊല  വേണം, വായിൽ... തെമ്മാടി...!"

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്  ചേച്ചി പറഞ്ഞു...

അമ്മയും അതിൽ  പങ്ക് കൊണ്ടു...

( അത് കൂടി ആയപ്പോൾ, ഞാൻ ഉമിനീർ  ഇറക്കി... അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ, എനിക്കും പിഴിയാറായി..!)

" പിന്നെ... എന്തുണ്ട് മോളെ... വിശേഷം...?  അങ്ങോട്ട്‌ ഒന്ന് ഇറങ്ങണോന്ന്  വിചാരിച്ചിട്ട്,  എങ്ങനെയാ...? കാര്യം മൂന്നു  പേരേ  ഉള്ളു... നീ കണ്ടില്ലേ...? "

ചൂലിന്  ഓലക്കാൽ ചീകിക്കൊണ്ട്, അമ്മ  പറഞ്ഞു..

അപ്പോഴാണ്, ചേച്ചി അമ്മേടെ പുരികം ശ്രദ്ധിച്ചത്..

" ചേച്ചി... പിരിവം എടുത്തോ..? "

ശാരദേച്ചി  ചോദിച്ചു...

" അയ്യോടി... അറിയാൻ താക്കോണം  ഉണ്ടോ...? ഒരായിരം പ്രാവശ്യം