Chapter Title : നിരുപമ 4 [Manjusha Manoj]

പറ്റില്ല... നീ... നീ എന്നെ കൊൽ..."

​അവളുടെ വാക്കുകൾ ഞരക്കങ്ങളായി മാറി. ജിത്തുവിന്റെ വേഗത കൂടി. എസിയുടെ തണുപ്പിലും രണ്ടുപേരും വിയർത്തു കുളിച്ചു. അവരുടെ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ബെഡിൽ വീണു.

​അവസാനം, ജിത്തുവിന് നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

ജിത്തു: "നിരു... മുറുക്കെ പിടിച്ചോ... എനിക്ക് വരുന്നു..."

​അവൻ അവളുടെ തോളിൽ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട്, സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു. നിരുപമ അവന്റെ മുതുകിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ജിത്തുവിന്റെ ചൂട് ദ്രാവകം അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ കാലുകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

​രണ്ടുപേരും തളർന്നു ബെഡിലേക്ക് വീണു. കുറേ നേരം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എസിയുടെ ശബ്ദവും അവരുടെ കിതപ്പും മാത്രം.

​ജിത്തു സമയം നോക്കി പോകാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ബെഡിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്ന നിരുപമ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അവൻ ബെഡിലേക്ക് തന്നെ വീണു.

​ജിത്തു: "എന്താടി... സമയം പോകുന്നു. നിനക്ക് വീട്ടിൽ പോകണ്ടേ?"

​നിരുപമ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വെച്ചു.

നിരുപമ: "വേണ്ട... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പോകണ്ട. രാജീവ്‌ ഉച്ചയ്ക്ക് വരുമെന്ന് ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ. പുള്ളിക്ക് ഇന്ന് ഫീൽഡ് വർക്കാ... ഉച്ചയ്ക്ക് വരില്ല."

​ജിത്തു അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി: "അപ്പൊ നീ നേരത്തെ നുണ പറഞ്ഞതാണോ?"

​നിരുപമ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "അതെ... എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ആദ്യം. പക്ഷെ നിന്റെ കൂടെ ഈ ബെഡിൽ കിടന്നപ്പോൾ... എനിക്ക് മതിയായില്ല ജിത്തു. എനിക്ക് വൈകുന്നേരം വരെ നിന്റെ കൂടെ ഇവിടെ കിടക്കണം. നമുക്ക് പോകണ്ട..."

​ജിത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം