Chapter Title : നിരുപമ 5 [Manjusha Manoj]

"അതോ... അവന് വീട്ടിൽ ആരുമില്ലല്ലോ സംസാരിക്കാൻ. പാവം... ഇവിടെ വരുമ്പോൾ അവന് ഒരാശ്വാസമാ. പിന്നെ നിനക്ക് പഠിക്കാൻ കമ്പനി അല്ലെ... അതാ ഞാൻ അവനോട് മിണ്ടുന്നത്."

​ലെച്ചു: "മ്മ്... എന്നാലും അമ്മയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ പുള്ളിയുടെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ല. അമ്മ കുറച്ച് അകലം പാലിക്കുന്നത് നല്ലതാ."

​ലെച്ചുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ നിരുപമയുടെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. സ്വന്തം മകൾ പോലും അത് ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവൾ വേഗം വിഷയം മാറ്റി.

—------------------------

​ജിത്തുവിനോടുള്ള സംസാരം

​പിറ്റേന്ന് ജിത്തു വന്നപ്പോൾ നിരുപമ അവനെ അടുക്കളയുടെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് വിളിച്ചു. അവൾക്ക് ആകെ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.

​നിരുപമ: "ജിത്തു... കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു പോകുവാ. ലെച്ചു ഇന്നലെ എന്നോട് ചോദിച്ചു, നിനക്ക് എന്താ എന്നോട് ഇത്ര അടുപ്പം എന്ന്."

​ജിത്തുവിന്റെ മുഖത്ത് ഭാവഭേദമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. അവൻ കൂസലില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

ജിത്തു: "അവൾ ചോദിച്ചോ? എന്നിട്ട് നീ എന്ത് പറഞ്ഞു?"

​നിരുപമ: "ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. പക്ഷെ അവൾക്ക് സംശയമുണ്ട്. നീ എന്നെ നോക്കുന്ന നോട്ടം ശരിയല്ല എന്നാ അവൾ പറഞ്ഞത്. ഇനി കുറച്ചു ദിവസം നീ ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട."

​ജിത്തു ചിരിച്ചു.

ജിത്തു: "അതിന് ഞാൻ വരണ്ട എന്ന് വെച്ചിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ? അവളുടെ സംശയം മാറുമോ?"

​നിരുപമ: "എന്തായാലും സൂക്ഷിക്കണം. അവൾ കൊച്ചു കുട്ടിയല്ല."

​ജിത്തു അവളുടെ അടുത്തു ചേർന്നു നിന്നു.

ജിത്തു: "അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പ്രായമായില്ലേ... അവൾക്കും കാണും ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങൾ. അവൾക്ക് നല്ലൊരു ബോയ്ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്താലും അവൾ ശ്രദ്ധിക്കില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ ശ്രദ്ധ വേറെ വഴിക്ക്