Chapter Title : നിഷ എന്റെ അമ്മ 20 [സിദ്ധാർഥ്]

വിളിക്കാറില്ലേ അമ്മേ....?"

"പിന്നെ വിളിക്കാതെ, എന്നും വിളിക്കും. നിന്നെ വിളിക്കാറില്ല....?"

"ഇടക്ക് വിളിക്കും. അതും സുഖമാണോ, കാശ് വേണോ എന്നൊക്ക ചോദിച്ചു മാത്രം. ഏട്ടന് ബാക്കി ആവിശ്യത്തിന് അമ്മ ഉണ്ടല്ലോ...."

"ഓ കുശുമ്പ് ആണല്ലോ.... പിന്നെ ആണ് രാഹുൽ എന്ന് പറയുന്നവൻ നൈസ് ആയിട്ട് എന്നെ വളക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്ട്ടോ... ചെക്കൻ അടി വാങ്ങും...."

"ആണോ എന്നാ ഒന്ന് നിന്നികൊടുത്തേക്ക്, ഏട്ടൻ ഇല്ലാത്തത് അല്ലെ, നല്ല കഴപ്പ് കാണുമല്ലോ എന്റെ നിഷ മോൾക്ക്..."

"ഏയ് സിദ്ധു അറിഞ്ഞാൽ കൊല്ലും എന്നെ...."

"അതിന് ചേട്ടൻ അവിടെയല്ലേ, ആരറിയാൻ..."

"ഏയ് എന്നാലും വേണ്ട. അത് ശെരിയാവില്ല.നീ അവരെ ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ ഇരുത്താതെ പുറത്ത് ഒക്കെ കാണിച്ചു കൊടുക്ക്. നമ്മുടെ പറമ്പ് ഒക്കെ....."

"ഹ്മ്മ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോ ഇറങ്ങാൻ പോവാ. ഏട്ടൻ ഈ കുതിരയുടെ കഴപ്പിന് മൂക്കയർ ഇട്ടു എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ...."

"ഹ്മ്മ് എന്റെ മോള് ചെല്ല്....."

"അതെ രാത്രി നമുക്ക് ഒന്ന് കൂടിയാലോ, എനിക്ക് എന്റെ നിഷാമോളുടെ തേൻ കുടിക്കാൻ തിടുക്കമായി..."

"നമുക്ക് സമയം ഉണ്ടല്ലോ.... നീ ചെല്ല്...."

സോന പുറത്തേക്ക് പോയി. നിഷ അടുക്കളയിലെ ജോലികൾ ചെയ്ത് നിന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവർ നാലുപേരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വീടിന് പിന്നിൽ വിശാലമായ വലിയ പറമ്പ് ഉണ്ട്. അവിടെ ധാരാളം മരങ്ങളും. അവിടെ എല്ലാം അവർ ഫോട്ടോ ഒക്കെ എടുത്ത് ചുറ്റി നടന്നു.

ഉച്ചക്ക് ഉള്ള ഫുഡ് എല്ലാം റെഡിയാക്കി വച്ചിട്ട് നിഷ അവരെ നോക്കാൻ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. ദൂരെ സോനയും വിശാലും നിന്ന് പരസ്പരം ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. രാഹുലിനെയും ദിയയേം കാണുന്നില്ല.