Chapter Title : നിഷ എന്റെ അമ്മ 10 [സിദ്ധാർഥ്]

അത് കേട്ട് അമ്മ തിരിഞ്ഞ് താവട്ടിലേക്ക് നടന്നു.ആണ് സമയം ചെറിയച്ഛൻ "തിരുമേനിക്ക് ദേക്ഷിണ കൊടുക്കണ്ടേ, ഞാൻ പേഴ്സ്അവിടെ തന്നെ വച്ചു എടുത്തുകൊണ്ടു വരാം "എന്ന് ചെറിയമ്മയോട് പറഞ്ഞു. താവട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ആണ് പോക്ക് എനിക്ക് അത്ര പന്തിയായി തോന്നിയില്ല. ഞാൻ അവർ കാണാതെ പയ്യെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് വലിഞ്ഞു എന്നിട്ട് ആരും കാണാതെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പയ്യെ ചെറിയച്ഛന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു.തറവാട്ടിൽ ആണ് സമയം ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ചെറിയച്ഛൻ മുകളിൽ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് ആണ് പോകുന്നത്.ഞാൻ പിന്നാലെ ചെന്നു. ചെറിയച്ഛൻ നേരെ മുറിയിലേക്ക് കേറി. ഞാൻ മുറിയുടെ വാതികൾ നിന്ന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മ അവിടെ മേശയിൽ എന്തോ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയച്ഛൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആരുടെയോ കാൽ പെരുമാറ്റം പോലെ തോന്നിയ അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.പെട്ടന്ന് അമ്മ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ,

ചെറിയച്ഛൻ : എന്താ നിഷേ കിട്ടിയില്ലേ?

അമ്മ : ഇല്ല ഇവിടെ കാണുന്നില്ല താക്കോൽ..

ചെറിയച്ഛൻ : അത് നമുക്ക് കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞട്ട് നോക്കാം, നിഷയോട് ഒന്ന് നേരെ സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. കുറെ നാൾ ആയില്ലേ കണ്ടിട്ട്.

അമ്മ : അത് പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഏട്ടന് അറിയാലോ അതുകൊണ്ടാ...

ചെറിയച്ഛൻ : എന്തായാലും എവിടുന്ന് പോയ പോലെ അല്ല നിഷ ആള് ആകെ മാറി.

അമ്മ : ഏയ് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല.

ചെറിയച്ഛൻ : അന്ന് നിഷ എവിടുന്ന് പോവാം ഉണ്ടായ കരണം വേറെ ആർക്കും അറിയില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് അറിയാം.

അമ്മ : എഹ് എന്ത്..?

ചെറിയച്ഛൻ : അന്ന് നമ്മുടെ പറമ്പിലെ തേങ്ങ് ചെത്താൻ വരുന്ന ജാഫർ ഇക്ക ആയിട്ട് നിഷ നമ്മുടെ മോട്ടോർ ഷെഡിൽ പ്രതേക സാഹചര്യത്തിൽ നിക്കുന്നത് അമ്മ കണ്ടത് കൊണ്ട് അല്ലെ.

അത് കേട്ട് അമ്മയും കൂടി പുറത്ത് നിന്ന ഞാനും ഒരേപോലെ ഞെട്ടി.

അമ്മ : ആഹ് അത്... ഏട്ടൻ എങ്ങനെ.

ചെറിയച്ഛൻ : ആണ് ജാഫർ ഇക്ക തന്നെ പറഞ്ഞതാ പണ്ട്, അയാൾ ഇപ്പൊ മരിച്ചു പോയില്ലേ. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അന്നും അതിന് മുൻപ് ഉണ്ടായ എല്ലാം അങ്ങേര് പറഞ്ഞു.അമ്മ ചേട്ടനോട് ഉള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടും ചേട്ടന്റെ കുടുംബം തകരാതിരിക്കാനും വേണ്ടി ആണ് അന്ന് അത് പറയാതെ വേറെ കരണം പറഞ്ഞു വഴക്കിട്ടത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.

അമ്മ ഇതെല്ലാം കേട്ട് ആകെ ഞെട്ടി നിക്കുകയാണ്. "അപ്പൊ