Chapter Title : നിഷ എന്റെ അമ്മ 14 [സിദ്ധാർഥ്]

സൗണ്ട് കേട്ടു.അവർ എല്ലാവരും ഒന്ന് ഞെട്ടി, പ്രേതേകിച് നിഷ.

"അയ്യോ.... ആരാണാവോ..... ആഹ് ടാ ഇത് അഴിക്ക് വേഗം.."അവൾ എഴുനേക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"നിക്ക് ഞാൻ പോയി നോക്കാം.."സണ്ണി പറഞ്ഞു.

" ഏയ് വേണ്ട... നീ പോയ ശെരി ആവില്ല... നീ ഇത് അഴിച്ചേ...."

"ആന്റി അവിടെ കിടക്ക് അവൻ പോയി നോക്കട്ടെ.."ഹരി അവളെ പിടിച്ച് കിടത്തി പറഞ്ഞു.

സണ്ണി അവന്റെ ഷഡി മാത്രം ഇട്ട് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.

" എടാ അവൻ അത് മാത്രം ഇട്ട് പോയാൽ..."

"ഹാ അവൻ പോയി നോക്കട്ടെ.."അതും പറഞ്ഞ് ഹരി അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വച്ചു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് സണ്ണി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിച്ചു റൂമിൽ വന്നു. നിഷ തല തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. അവൻ ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നു. അവന്റെ പിന്നാലെ വന്നവരെ കണ്ട അവൾ ഞെട്ടി. മുനീർ..!, കൂടെ ഷാഫിയും മഹേഷും..!. അവരെ കണ്ട അവൾ ആകെ ഞെട്ടിതരിച്ചു.

"ഈ... ഇവർ എന്താ ഇവിടെ...സണ്ണി...."അവൾ പരിഭ്രാമത്തോടെ ചോദിച്ചു.

സണ്ണി അവളെ നോക്കി ഒരു പ്രതേക ചിരി ചിരിച്ചു.അവന്റെ മുഖം ആ സമയം മാറുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ഒരു വില്ലന്റെ മുഖഭാവം ആയിരുന്നു അവന്. അത് കണ്ട് ഹരിയും അമീറും എഴുനേറ്റ് അവന്റെ അടുത്ത് ആയി നിന്നു.അവർ എല്ലാം അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. മനു പക്ഷെ നിഷയെ പോലെ തന്നെ ഒന്നും മനസിലാവാത്ത പോലെ നിക്കുന്നു.

"ടാ എന്താ ഇതൊക്കെ.. ആരാ ഇവർ.." മനു സണ്ണിയോട് ചോദിച്ചു.

"അതൊന്നും നീ അറിയണ്ട, ഇങ്ങ് മാറി നിക്ക് "സണ്ണി അവനെ പിടിച്ച് മാറ്റി നിർത്തി.

"സണ്ണി എന്താ ഇതൊക്കെ, ഇവർ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നേ...?"നിഷ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ അനങ്ങാൻ പറ്റാതെ ബെഡിൽ കിടന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"പ്പാ നാവടക്കടീ...."

സണ്ണി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.അത് കെട്ട് അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി.

"ഇവർ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് വന്നതാ..."അവൻ പറഞ്ഞത് കെട്ട് അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി ഒന്നും മനസിലാവാത്ത പോലെ അവനെ നോക്കി.

"എന്താടി പൂറി നിനക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ ആയോ...? ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം...ആ ഡോർ ഒന്ന് ലോക്ക് ചെയ്തേക്ക് "പിന്നിൽ നിന്ന മഹേഷ്‌ ഡോർ അടച് ലോക്ക് ചെയ്തു.

"ഇവരെ ഒന്നും പ്രേതേകം പരിചയപെടുത്തേണ്ട കാര്യം ഇല്ലാലോ അല്ലെ ഹ ഹ..."

"പിന്നെ നിഷ ഞങ്ങളെ അങ്ങനെ മറക്കാൻ വഴി