Chapter Title : നിഷ എന്റെ അമ്മ 20 [സിദ്ധാർഥ്]

എന്നോട് പറയാറുണ്ടോ.നിനക്ക് എന്തും ആവല്ലേ...."

"എന്നാ നീയും അങ്ങനെ നാട്ടുകാർക്ക് മുഴുവൻ കൊടുത്തോ. എന്നിട്ട് വെടി നിഷ എന്നൊരു പേരും വാങ്ങിക്കോ...."

"ഓ എന്നെ വെടിയേ പോലെ ആക്കി കണ്ടവന്മാരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് കാശും വാങ്ങി എന്നെ കൊടുക്കണമായിരിക്കും നിനക്ക് അല്ലെ....?"

"എഹ് നീ എന്ത് മൈര് ആടി പറയണേ...."

"ആ മുനിറിനും കൂട്ടുകാർക്കും അന്ന് നീ അവരുടെ വീട്ടിൽ വച്ച് എന്നെ ഒപ്പിച്ചു തരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ...."

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആ സംഭവം ഓർത്തു. അന്ന് ഒരു പഞ്ചിൽ അത് അങ്ങനെ പറഞ്ഞു പോയി.

"സത്യം പറയടാ പറഞ്ഞില്ലേ നീ....?"

"അഹ് അത് അന്ന് വെറുതെ ഒരു ഇതിന് പറഞ്ഞതാ..."

"നീ കൂടുതൽ ഉരുണ്ട് കളിക്കണ്ട, ഇത്ര നേരം ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല ഇപ്പൊ ബോദ്യമായി. അവരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് കാശും വാങ്ങി എന്നിട്ട്..."

"കാശൊ ഏത് കാശ്. ദേ ആവിശ്യം ഇല്ലാത്തതു പറയണ്ട..."

"വേണ്ട സിദ്ധു കൂടുതൽ അഭിനയിക്കണ്ട, എനിക്ക് എല്ലാം മനസിലായി..."

"എന്നാ നീ ചെന്ന് അവന്മാരുടെ കുണ്ണയിൽ കേറടി, അവന്മായ്ക്ക് ചെന്ന് കിടന്ന് കൊടുക്ക് അതാണല്ലോ നിന്റെ പഴയ സ്വഭാവം...."

"ടാ തായോളി.... അതേടാ ഞാൻ അത് തന്നെയാ ചെയ്യാൻ പോകുന്നെ... ഇനി നീ എന്നെ വിളിച്ചുപോകരുത്...."

അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. എനിക്ക് ആകെ പെരുത്ത് കയറി വന്നു. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.

നിഷ അവിടെ നിന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് ദേഷ്യവും വാശിയും എല്ലാം അരിച്ചു കയറി.

"എന്താ അമ്മേ എന്ത് പറ്റി....?"സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി വന്ന സോന ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം...."അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. കാർ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി. സോന ഒന്നും മനസിലാവാത്ത പോലെ നിന്നു. അവൾ സിദ്ധുവിനെ വിളിച്ചു. അവൻ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല.

നിഷ നേരെ പോയത് മുനിറിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ആണ്. അന്ന് വന്ന വഴി അവൾക്ക് ഓർമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉറച്ച തീരുമാനം എടുത്ത പോലെ അവൾ ചെന്ന് ബെൽ അടിച്ചു. ഡോർ തുറന്നത് മുനീർ ആയിരുന്നു. മുന്നിൽ നിക്കുന്ന