Chapter Title : നിശാഗന്ധി 3 [വേടൻ]

വീക്ഷിച്ചവളെ കണ്ടതും ഞനൊന്ന് ചിരിച്ചു..

"" പേടിക്കേണ്ട... കേറിപോര് ഞാനൊന്നും ചെയ്യൂല.. "" ന്റെ മുഖത്തെ ചിരി അവളിലേക്കും നീണ്ടു.

'" ഓഹ് ഇയ്യാള് വല്യൊരു ബാലൻ കെ നായര്... ""

ഒരു ചിരിയോടെ അവളാ വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് വലത് കാൽ വെച്ചു, അകത്തേക്ക് നടന്നു,
അവളെ കാത്തു നിന്ന ന്റെ കയ്യിലൂടെ കൈ കോർത്തവൾ അകത്തെ കാഴ്ചകളിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു.

"" ഇവിടാരുമില്ലേ സിദ്ധു...?? "" ഉള്ളിൽ ആളനക്കം ഒന്നും കേൾക്കാതെ വന്നതും അവളൊരു സംശയം ഉന്നയിച്ചു,

"" ഒക്കെ പറയാം... ഇപ്പോ ന്തകിലും കഴിക്കാം.. ന്തേ..?? "" ഞനത് പറഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു, കൂടെ അവളും ,

"" നിനക്ക് കുക്കിങ് ഒക്കെ അറിയോ ചെക്കാ...!! ""

അടുക്കളയിലെ സ്റ്റാബ്ബിൽ ഇന്നലെ വാങ്ങിയ റവയിട്ട് വച്ച പാത്രം കയ്യിലെടുത്തു അത് മറ്റൊരു ബൗളിലേക്ക് മാറ്റുന്ന ന്റെ പിന്നിലൂടെ അവളെന്നെ പുണർന്നു നിന്നു.

"" ജീവിക്കണ്ടേ പിന്നെ... "" ഞാനത് പറഞ്ഞതും പുറത്ത് ചാരിയ മുഖമവൾ വേർപ്പെടുത്തി,

"" അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ...! ഇവിടെ വേറെയാരുമില്ലേ വേറെ..., അമ്മ, അച്ഛൻ ചേട്ടൻ ചേച്ചി..ആരും...?? ""

"" ഹുംഹ്മ്മ്... "" ഞാൻ ഇല്ലെന്ന് നിഷേദാർഥ്യത്തിൽ മൂളിയതും അവളെന്നെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിർത്തി, ന്താണ് ന്ന് ചോദിച്ചതും...

"" ഞാനിപ്പോ പറയാൻ പോകുന്ന കാര്യം നിനക്ക് എത്രത്തോളം ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിയും ന്നൊന്നുമെനിക്ക് അറിയില്ല.. പക്ഷെ നീ അറിയണ്ട ഒന്നുണ്ട്... ""

ഞാനവളെ നോക്കി, ആ മുഖത്തു ഭീതി,

""ന്താ സിദ്ധു... ന്തായാലും നീയൊന്ന് തെളിച്ചു പറ.. നിക്കാകെ പേടിയാവണ്...""

അവളെന്റെ ഇരു കവിളിലും കൈ ചേർത്തു,, അപ്പോളും ന്റെ വിഷമം അലട്ടുന്ന മുഖം കണ്ടാവണം അവളെന്റെ തല അവളിലേക്ക് കൊണ്ടവന്ന് നെറുകിൽ ചുംബിച്ചത്..

"" ന്തായാലും പറ... ഞാനല്ലേ പറയുന്നേ... "" അത്രേ നിക്ക് പിടിച്ചു നിർത്താനായുള്ളു ഇത്രേയും നാൾ ഞാൻ അടക്കി വച്ച കരച്ചിൽ അവൾക്ക് മുന്നിൽ തുറന്ന് വിടുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു.

ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം അവളിലേക്ക് നീട്ടുമ്പോൾ ഒരമ്മയുടെ തഴുകലെന്ന പോലെ അവളുടെ മടിയിൽ ഞാൻ