Chapter Title : നിശാഗന്ധി പൂത്ത രാവിൽ [വിശക്കുന്നവൻ]

വരകളായും കാണാം. കണ്ടാൽ തന്നെ ഉറിഞ്ചികുടിക്കാൻ തോന്നും.

അത്രേം മനോഹരം. പിന്നെ മുലയും മുലക്കണ്ണും, അതുപക്ഷേ ഞാൻ വിചാരിച്ചത്ര പോരാ. പക്ഷെ കിടു ഷെയ്പ്പ് ആണ്. ഇടയ്ക്ക് ടി ഷർട്ടിൽ ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു കാണാം. നല്ല തണുപ്പത്തും മറ്റും ആ കുഞ്ഞു മുലക്കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു കാണാറുണ്ട്. ഒരു കുഞ്ഞു കുട്ടകം ആണു ആ ഇളം ചന്തികൾ. കാറ്റ് വീശിയാൽ ഇളകിപ്പോവുന്ന അത്രേം തരത്തിലുള്ള സോഫ്റ്റ്‌ ബട്ടക്സ്. ആർക്കും ഒന്നു ഞെരിച്ചുടയ്ക്കാൻ തോന്നും. നടക്കുമ്പോൾ, നടുക്കടലിൽ തെന്നിക്കളിക്കുന്ന പോലെ തോന്നും.

പിന്നെ ന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കാലുകൾ. ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ആദ്യം നോക്കുന്നത് അവൾടെ കാലുകൾ ആണ്. കാലിന്റെ ഭംഗി കണ്ടാൽ അറിയാം ഒരാളുടെ സ്വഭാവം എന്നാണ് കേട്ടിട്ടുള്ളത്. ഇവൾ ലൗലി അത്രേം എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ ഉള്ള കാരണത്തിൽ ഒന്നു അവൾടെ കാലാണെന്നും പറയാം. നല്ല ഗോതമ്പിൻ നിറമുള്ള കാലുകളിൽ കരിമണികൾ ഉള്ള സ്വർണ്ണപാദസരം. നന്നായി വെട്ടിഒതുക്കിയ നഖങ്ങൾ, ചെറുതായി ഉരുണ്ട വിരലുകൾ... ഹോ ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ....

ലവൻ എണീക്കുന്നു. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ പല്ലും നഖവും മുടിയും ഒഴിച്ച് ബാക്കി ഒക്കെ കടിച്ചു തിന്നാം, അത്രേം സൂപ്പർ. പക്ഷെ യോഗല്യ അമ്മിണ്യേ ന്ന് പറഞ്ഞു വാണമടിച്ചു നെടുവീർപ്പെടാറാണ് പതിവ്. നല്ല കമ്പനിയാണ്, എപ്പോ കണ്ടാലും എന്തേലും വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കും. പക്ഷെ ഞാനെന്റെ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി ഒരിക്കലും അഴിച്ചില്ല.

അങ്ങനെ ഞാൻ എറണാകുളത്തു വന്നു വാടകക്ക് ഒരു വീടും സംഘടിപ്പിച്ചു സെറ്റ് ആയി വരുന്നു. ഡിസംബറിലെ നല്ല തണുപ്പുള്ള സമയത്തു ഞാൻ ഭാര്യയെയും പിള്ളേരെയും....പിള്ളേരെന്നു പറഞ്ഞാൽ നാമൊന്നു നമുക്ക് മൂന്ന് എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ മൂന്നിനേയും ക്രിസ്മസ് സമയത്ത് വീട്ടിലേക്കു പോണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോ കൊണ്ടാക്കി തിരിച്ചു വന്നു. കല്യാണത്തിന് പിന്നാലെ ഒരു ഗ്യാപ് കൊടുക്കാതെ മൂന്നു കൊല്ലം അടുപ്പിച്ചു അവാർഡ് കിട്ടിയവനാ ഞാൻ. പിള്ളേരുടെ വയസ്സ് വ്യത്യാസം ചോദിച്ചിട്ട് എന്നെ ഒരു നോട്ടമുണ്ട്, ഞാനെന്തു ചെയ്യാനാ സേട്ടാ, കാച്ചിയ എണ്ണയും മുല്ലപ്പൂവും... അതാണ്‌ ജനസംഘ്യ ഇത്രേം കൂടാനുള്ള ഏക കാരണം എന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഇതു. വെറുതെ കൊറോണ ലോക്ക്