Chapter Title : നിശാഗന്ധി [വേടൻ]

വശത്തേക്ക് നോക്കി, നിക്ക് നേരെ നില തെറ്റി വരുന്ന ഒരു ലോറി.. മുന്നിലെ കാർ ന്തോ കാണിച്ചത് മൂലം അതിനേം ഇടിച്ചു സൈഡിൽ നിന്ന നിക്ക് നേരെ വരുന്ന ആ ലോറിയെ ഞാൻ ഭയത്തോടെ നോക്കി.. കൈ രണ്ടും ചെവിയിൽ അമർത്തി അലറി വിളിച്ചതും ആരോ വന്നെന്നെ പൊതിയുന്നതും ഞാനറിഞ്ഞു.

അടച്ച കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ എന്തോ വല്യ ശബ്ദം കേൾകാം, ശരീരം ഒന്നുലഞ്ഞത് പോലെ.. ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കി, ന്റെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖം, ആ കണ്ണുകൾ ഇരു വശത്തേക്കും നോക്കുന്നുണ്ട്..അവനെന്നെ അവനിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ് തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവനെന്നേം ക്കൊണ്ട് നിലത്തു നിന്ന് എഴുനേറ്റു.

"" നിനക്കെന്താ ബോധമില്ലേ മീനാക്ഷി, നിന്നോട് ഞനാ കാറിൽ ഇരിക്കാനല്ലേ പറഞ്ഞെ..
ന്നിട്ട് നീ പിന്നെ ആരുടെ മറ്റേതുണ്ടാക്കാനാ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തെ...??

ചോദിച്ചത് കെട്ടില്ലെടി...?? ""

അവനെന്നെ നേരെ നിർത്തി ന്റെ ഡ്രെസ്സിലെ പൊടിയെല്ലാം തൂത്തു കുടഞ്ഞു തന്നു ന്നോട് ചീറി..

"" അവള് കോപ്പോണ്ടാക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു..!! ആർടെ അമ്മേ കെട്ടിക്കനാടി നീയിപ്പോ അങ്ങോട്ട് തൊലിച്ചേ.. ഏഹ്..! ""

ഞാനവനെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ക്കൊണ്ട് നോക്കി നിന്നതേയുള്ളു..,കാരണം അവൻ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് ഞാനാദ്യമായാണ് കാണുന്നത്.. പക്ഷെ ന്നെ അതൊന്നും അപ്പോൾ ചിന്തിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.

ഒരച്ഛൻ മകളെ ശാസിക്കുന്നത് പോലെ ഞാനെല്ലാം കേട്ടു നിന്നു.
മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടിയിലും പൊട്ടിയ നെറ്റിയിലെ മുറിവിലേക്കും അവൻ വിരലോടിച്ചു, ഞാനൊന്ന് എരിവ് വലിച്ചുപ്പോയി,
കൂടെ കയ്യിലെ ടൗവൽ ക്കൊണ്ട് അതൊപ്പിയെടുത്തു..

"" ഞാനിപ്പോ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നായിന്റെ മോളെ നീ ചത്തേനെയിപ്പോ...
ആഹ്ഹ് ചാകട്ടെ..
അല്ലേലും നിക്ക് ന്നായിപ്പോ നീ ചത്താ.. മൈര് പോട്ടെന്ന് വെക്കേ ഉള്ള്... ""

അവൻ അവിടെ കണ്ട മരത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി, അതൊന്ന് കുലുങ്ങി കുറച്ചിലകൾ താഴേക്ക് വീണു.
അതിനുള്ള മനക്കരുത്തെ നിക് ഉണ്ടായുള്ളൂ.. ഒരെങ്ങലോടെ ഞാനവനെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്ത് വിതുമ്പി.

കുറച്ചു നേരം ഞാനെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു അവനെന്നെ പുറത്ത് തട്ടി അശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു..

"" അഹ് പോട്ടെ.. സാരയില്ല, "" അവനെന്നെ വീണ്ടും പുറത്ത് തട്ടി