Chapter Title : നിശാവരതന്ത്രം - ഉത്ഭവം [Zayanora]

മുന്നറിയിപ്പ്: ഈ കഥയും ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും സംഭവങ്ങളും സാഹചര്യങ്ങളും പൂർണമായും എഴുത്തുകാരന്റെ ഭാവനയിൽനിന്ന് രൂപപ്പെട്ടവയാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചവരോ ആയ യഥാർഥ വ്യക്തികളുമായോ കുടുംബങ്ങളുമായോ സ്ഥലങ്ങളുമായോ ചരിത്രസംഭവങ്ങളുമായോ ഈ കഥയ്ക്ക് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

അത്തരത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ അത് തികച്ചും യാദൃച്ഛികം മാത്രമാണ്.

കഥയിൽ പരാമർശിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ, താന്ത്രികവിദ്യകൾ, ആചാരങ്ങൾ, അതീന്ദ്രിയശക്തികൾ എന്നിവയെല്ലാം കഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിനും ആഖ്യാനത്തിനുമായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സാങ്കൽപ്പിക ഘടകങ്ങളാണ്.

--------------------

ഉത്ഭവം

--------------------

തിരുമലയൂർ ഇല്ലത്തിന്റെ വിശാലമായ അകത്തളങ്ങളിൽ കനത്ത നിശ്ശബ്ദത തളംകെട്ടിനിന്നു.

രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരുന്നു. കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന മരത്തൂണുകൾക്കിടയിലൂടെ വീശിയെത്തിയ കാറ്റ് അടഞ്ഞുകിടന്ന ജനലുകളെ ഇടയ്ക്കിടെ വിറപ്പിച്ചു. എവിടെനിന്നോ ഒരു മരപ്പലക ഞരങ്ങുന്ന ശബ്ദം ഉയർന്നു.

ചുറ്റുമതിലിനു പുറത്തുള്ള കാവിൽനിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ കേട്ടിരുന്ന രാത്രിപക്ഷികളുടെ കരച്ചിലൊഴിച്ചാൽ ഇല്ലവും പരിസരവും പൂർണമായും നിശ്ചലമായിരുന്നു.

ഇല്ലത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള പഴയ മുറിയിൽ മാത്രം അപ്പോഴും ഒരു വിളക്ക് കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതിന്റെ മങ്ങിയ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ ഒരു വലിയ മേശയും അതിനുചുറ്റും അടുക്കിവച്ചിരുന്ന താളിയോലക്കെട്ടുകളും കാണാമായിരുന്നു. മേശയുടെ മധ്യത്തിൽ കറുത്ത പുറംചട്ടയുള്ള ഒരു പുസ്തകം തുറന്നുകിടന്നു.

അതിന്റെ താളുകളെല്ലാം ശൂന്യമായിരുന്നു. അരികിൽ അടപ്പുതുറന്ന മഷിക്കുപ്പിയും പഴയൊരു പേനയും.

പുസ്തകത്തിനു മുന്നിൽ അനിരുദ്ധൻ നമ്പൂതിരി തനിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

കാലം അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ ആഴത്തിൽ അടയാളങ്ങൾ പതിപ്പിച്ചിരുന്നു. ചുളിവുകൾ വീണ മുഖവും മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ കൈകളും ചെറുതായി കൂനിപ്പോയ പുറവും വാർധക്യത്തിന്റെ അവശതകൾ വിളിച്ചോതി.

പരസഹായമില്ലാതെ നടക്കാൻപോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അയാൾ. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പേനയെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ വിരലുകൾ വിറച്ചു. രണ്ടുമൂന്നു തവണ ശ്രമിച്ചശേഷമാണ് അതിൽ പിടിമുറുക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്.

എന്നാൽ ആ കണ്ണുകൾക്ക് മാത്രം വാർധക്യം