Chapter Title : നിശാവരതന്ത്രം - ഉത്ഭവം [Zayanora]

ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഇല്ലത്തിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവിടെയുള്ളവരെക്കുറിച്ചും അവർ നിരന്തരം സംസാരിച്ചു.

എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും ആ ചിന്തകൾ കുറഞ്ഞുവന്നു.

പകരം സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും ഇതുവരെ മറ്റാരോടും തുറന്നുപറയാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.

ഭർത്താവിന്റെ മരണശേഷം അനുഭവിച്ച ഏകാന്തതയും ഇല്ലത്തിലെ കർശനമായ ജീവിതരീതികളും ജീവിതത്തിൽ സാധിക്കാതെപോയ ആഗ്രഹങ്ങളുമെല്ലാം അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ കടന്നുവന്നു.

അനിരുദ്ധൻ എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു.

ആ ലോകത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഓരോ ദിവസവും പാർവതി അന്തർജനത്തിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അയാൾ നിരീക്ഷിച്ചു.

ഒരിക്കൽ കൊട്ടാരത്തിന്റെ വരാന്തയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവർ അനിരുദ്ധനോട് ചോദിച്ചു.

"നിനക്കൊരു കാര്യം തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?"

"എന്താണ്, അമ്മായി?"

"ഇവിടത്തെ ദിവസങ്ങൾക്കെല്ലാം എന്തോ ഒരു സാമ്യമുണ്ട്."

അനിരുദ്ധൻ അവരെ നോക്കി.

"എന്തു സാമ്യം?"

"ആ പക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നില്ലേ?"

അവർ അകലെയുള്ള ഒരു മരത്തിലേക്ക് ചൂണ്ടി.

"ഇന്നലെയും ഇതേ സമയത്ത് അതു കേട്ടിരുന്നു. അതിന്റെ തലേന്നും. ആ നദിയുടെ ശബ്ദംപോലും ഒരിക്കലും മാറുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല."

അനിരുദ്ധൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"നമ്മൾ ഒരുപക്ഷേ സ്വപ്നം കാണുകയായിരിക്കുമോ?"

ആ ചോദ്യം അയാളെ ഒരു നിമിഷം അമ്പരപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ മുഖത്ത് ഭാവമാറ്റമൊന്നും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.

"സ്വപ്നത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ അനുഭവപ്പെടുമോ, അമ്മായി?"

അവർ മറുപടി പറയാതെ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചിരുന്നു.

അതിനുശേഷം സ്വന്തം കൈയിൽ നുള്ളിനോക്കി.

വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു.

"ഇല്ല. ഇതു സ്വപ്നമാകാൻ വഴിയില്ല."

അവർ സ്വയം പറഞ്ഞു.

അനിരുദ്ധൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ആ പരീക്ഷണത്തിലൂടെ മറ്റൊരു കാര്യംകൂടി അയാൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ ബോധത്തിന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ലോകത്തെ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.

തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പാർവതി അന്തർജനത്തിന്റെ മനസ്സിലെ പഴയ ബന്ധബോധവും പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച