Chapter Title : നിശാവരതന്ത്രം - ഉത്ഭവം [Zayanora]

മേശപ്പുറത്ത് അടുക്കിവച്ചിരുന്നു.

മുറിയുടെ നാല് മൂലകളിലും ചെറിയ വിളക്കുകൾ തെളിച്ചിരുന്നു. നിലത്ത് വരച്ചിരുന്ന ചില താന്ത്രികചിഹ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ മേശയുടെ സ്ഥാനവും കൃത്യമായി നിർണയിച്ചിരുന്നു.

അനിരുദ്ധൻ പതുക്കെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് കൈ നീട്ടി.

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾകൊണ്ട് പേനയെടുത്തു.

പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യതാളിലേക്ക് നോക്കി.

കുറച്ചുനേരം കണ്ണുകളടച്ച് ഇരുന്നു.

പിന്നീട് മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

ആദ്യമൊക്കെ വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നു ശബ്ദം.

എന്നാൽ ഓരോ മന്ത്രത്തിനും പിന്നാലെ അത് കൂടുതൽ ഗാംഭീര്യമുള്ളതായി മാറി.

വാർധക്യം ബാധിച്ച ശരീരത്തിൽനിന്ന് അത്തരമൊരു ശബ്ദം ഉയരുന്നത് അതിശയകരമായിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ വിളക്കുനാളങ്ങൾ ഒരേസമയം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

അടഞ്ഞുകിടന്ന ജനലുകൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റ് കടന്നുവരുന്നതുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.

മേശപ്പുറത്തിരുന്ന താളിയോലക്കെട്ടുകളുടെ അറ്റങ്ങൾ പതുക്കെ ഉയർന്നു.

അനിരുദ്ധൻ കണ്ണുതുറന്നില്ല.

മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങൾ തുടർന്നു.

കുറച്ചുനേരത്തിനുശേഷം അയാൾ പേനയെടുത്ത് പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യതാളിൽ ചില അക്ഷരങ്ങൾ കുറിച്ചു.

പേനയുടെ അറ്റം താളിൽ സ്പർശിച്ച നിമിഷം മഷിക്ക് അസാധാരണമായൊരു തിളക്കം അനുഭവപ്പെട്ടു.

എഴുതിയ അക്ഷരങ്ങൾ പതുക്കെ ഇരുണ്ടു.

പിന്നീട് അവ താളിനുള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അനിരുദ്ധൻ തുടർന്നും എഴുതി.

ഓരോ താളിലും വ്യത്യസ്തമായ മന്ത്രങ്ങളും ചിഹ്നങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

അയാൾ എഴുതാത്ത ചില അക്ഷരങ്ങൾപോലും ഇടയ്ക്കിടെ താളുകളിൽ രൂപപ്പെട്ടുതുടങ്ങി.

മുറിക്കുള്ളിലെ വായുവിന് അസാധാരണമായൊരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു.

അനിരുദ്ധന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു.

ശരീരത്തിന്റെ അവശതകൾ അയാളെ അലട്ടിത്തുടങ്ങിയെങ്കിലും മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങൾ നിർത്തിയില്ല.

മണിക്കൂറുകളായി തയ്യാറാക്കിയിരുന്ന അവസാന കർമത്തിലേക്ക് അയാൾ പ്രവേശിച്ചു.

സ്വന്തം ആത്മശക്തിയെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്താനുള്ള പ്രയോഗമായിരുന്നു അത്.

അതുവരെ നടത്തിയിരുന്ന താന്ത്രികകർമങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഈ പ്രയോഗം ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഇടയ്ക്കുവച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

അനിരുദ്ധന് അതറിയാമായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ അയാൾ അവസാന മന്ത്രം ഉരുവിടാൻ തുടങ്ങി.