Chapter Title : നിശഗന്ധികളുടെ യാമം [Smitha]
ഡോക്റ്റര് എന്നെയിങ്ങനെ സുഖിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് എന്ത് കിട്ടാനാ? ഏതേലും കൊച്ചു പെമ്പിള്ളേരെപ്പോയി കാണ്..എന്നിട്ട് അവരോടു പറ ഇതൊക്കെ.”
“എന്തിന്? ലിസിയുള്ളപ്പോള് ഞാന് വേറെ എവിടെപ്പോകാന്? ഹം ആപ്കെ ഹേ കോന്?”
“ഹം ആപ്കെ പെഷ്യന്റ്റ്...”
അവള് തിരിഞ്ഞ് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞപ്പോള് അവളുടെ തുട അവന്റെ കാലിനെ ഒരുമ്മി. അവള് പെട്ടെന്ന് അകന്നു. അവന് പക്ഷെ അവളോട് കൂടുതല് ചേര്ന്ന് നിന്നു.
“ഇത്രേം സൌന്ദര്യമുള്ള ചെറുപ്പം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ വിട്ട് എങ്ങനെയാ എന്റെ മോളെ വേറെ ആരുടെയെങ്കിലും പുറകെ പോകുന്നെ?”
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മുഖത്തേക്ക് ഇരച്ചെത്തിയ ലജ്ജ മറച്ചു പിടിക്കാന് ലിസിയ്ക്കായില്ല.
“എന്നെ ഇങ്ങനെ എന്തിനാ പൊക്കിപ്പറയുന്നേ വിമല്?”
ലിസി ലജ്ജയോടെ ചോദിച്ചു.
“പൊക്കിപ്പറഞ്ഞതല്ല...”
അല്പ്പം കൂടി അവളോട് ചേര്ന്ന് ഉരുമ്മി നിന്നുകൊണ്ട് വിമല് പറഞ്ഞു.
“ലിസി സൂപ്പറല്ലേ? സൌന്ദര്യറാണി എന്ന് പറഞ്ഞാല്പ്പോലും പൊക്കിപ്പറച്ചിലാവില്ല...”
അത് പറഞ്ഞ് അവന് അവളുടെ മുഴുത്തുരുണ്ട വലിയ ചന്തിയില് ഒന്ന് ഞെക്കി വിട്ടു.
“ശ്യെ! എന്തായിത്?”
അവള് പെട്ടെന്ന് കുതറി മാറി.
“സോറി സോറി!!”
അവന് കൈകള് ഉയര്ത്തി അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ ആംഗ്യവിക്ഷേപം കാണിച്ച് പറഞ്ഞു.
“പെട്ടെന്ന് ഇത്രേം ഭംഗിയുള്ള ച... പിന്ഭാഗം കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് കണ്ട്രോള് വിട്ടുപോയി..സോറി...”
ലിസി അയാളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“ലിസി പ്ലീസ് !”
അയാള് യാചിക്കുന്ന സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു.
“ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് നോക്കല്ലേ! ഞാന് അങ്ങനെ ഒരുപാട് പെണ്കുട്ടികളെ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. റിലേഷന്സും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്റെ മോളെപ്പറ്റി എപ്പോഴും ഓര്മ്മയുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാനിതുവരെ പെണ്ണുങ്ങളെത്തേടിപ്പോയിട്ടുമില്ല... പക്ഷെ ലിസിയെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണ് ഇതാദ്യമാ!”
“വശീകരിക്കുന്ന ഓരോ പെണ്ണിനോടും ആണുങ്ങള് പറയുന്ന യൂഷ്വല് വാക്കുകള്!”
ലിസി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.
“എത്ര പെണ്ണുങ്ങളോട് റിലേഷന്സ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്? നേര് പറ...”
“ഒരു പത്ത് പതിനായിരം പെണ്ണുങ്ങളോട്!”
അല്പ്പം ദേഷ്യത്തോടെ വിമല് പറഞ്ഞു.
“അല്ല പിന്നെ!”
“പതിനായിരമോ?അപ്പം ശ്രീകൃഷ്ണനാണോ?”
“ശ്രീ കൃഷ്ണന് അല്ല! ശ്രീ വിമല്...”
“അപ്പോള് കുറഞ്ഞത് പതിനായിരം തവണയെങ്കിലും എന്നോടീ പറഞ്ഞ ഇതേ വാക്കുകള് അവരോടും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്! ഇല്ലേ?”
ലിസി ഉച്ചത്തില് ചിരിച്ചു.
“ഇല്ല...”
💬 Comments
View all comments