Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ [Smitha]

“ഒന്‍പതരയൊ? എന്‍റെ ദൈവമേ! എന്തോരം ലേറ്റായി? നിനക്കൊന്ന് പറഞ്ഞാ എന്നാരുന്നു?”

“എന്നും പോകുന്ന സമയം ആകുന്നതേ ഉള്ളല്ലോ...അതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചില്ല....”

“അതല്ലടീ...”

സാം കാര്യമായെന്തോ പറയാനുള്ളത് പോലെ എന്നെ നോക്കി.

“വര്‍ക്കിങ്ങ് ഷെഡ്യൂള്‍ ഒക്കെ ആകെ അലങ്കോലമാ ഇപ്പൊ... ടൈം ഒക്കെ പഴയത് പോലെ അല്ല...”

ഞാന്‍ അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായ ഭാവത്തോടെ അവനെ നോക്കി. എന്‍റെ നോട്ടത്തെ പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിട്ട് അവന്‍ ഓഫീസ് റൂമിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

അപ്പോള്‍ പറമ്പില്‍ നിന്നും കിളയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും രഞ്ജിത്തിനെ ഓര്‍ത്തു. അവന്‍ കിളയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്താണ് ഞാന്‍ കുറച്ച് പച്ചക്കറിത്തൈകള്‍ നട്ടതെന്നു ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ഓര്‍മ്മിച്ചു.

“ആ ചെറുക്കന്‍ ഇനി അതെങ്ങാനും കിളച്ചു കളഞ്ഞോ ആവോ?”

പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനല്‍ തുറന്ന് പറമ്പിലേക്ക് നോക്കി. കഴിഞ്ഞ തവണ അവ നട്ടപ്പോള്‍ തൈകള്‍ക്ക് ചുറ്റും ഞാന്‍ കമ്പിവേലി കെട്ടിയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ സാം പറഞ്ഞത്: “പറമ്പിന് ചുറ്റും വലിയ മതില്‍ ഉണ്ട്. പിന്നെ എന്നെത്തേനാ ചെടിയ്ക്ക് ചുറ്റും കമ്പി വേലി കെട്ടുന്നത്?”

അത്കൊണ്ട് ഇത്തവണ ഞാനതിന് മുതിര്‍ന്നില്ല. പശുവോ ആടോ ഒന്നും കയറി തൈകളൊന്നും നശിപ്പിക്കില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷെ രഞ്ജിത്ത് പണിക്ക് വരുമെന്നോ, പറമ്പ് കിളച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവയൊക്കെ അറിയാതെ കിളച്ചു കളയാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും അന്ന് കരുതിയില്ല.

ഞാന്‍ കതക് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടി.

ശ്യെ!

വേഗത്തില്‍ പറമ്പിലൂടെ നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഞാന്‍ മേലാകെ ഒന്ന് നോക്കി. രാത്രിയിട്ട, മുട്ട് വരെയെത്തുന്ന ടോപ്പ് ആണ് വേഷം. മാറത്ത് ഒരു ഷാള്‍ പോലുമില്ല. നടക്കുമ്പോള്‍ മുലകള്‍ വല്ലാതെ തുള്ളിയിളകുന്നുണ്ട്. ഈ വേഷത്തില്‍ രഞ്ജിത്തിന്‍റെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോകണോ? പോയില്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ ചെടിത്തൈകള്‍ ഒക്കെ കിളച്ചു നശിപ്പിച്ചാലോ?

ടോപ്പിനടിയില്‍ പാന്‍റ്റീസ് മാത്രമേയുള്ളൂ. ബ്രാ പോലും ഇട്ടിട്ടില്ല. ദൈവമേ, ആ ചെറുക്കന്‍ വല്ലതും മോശമായി എന്നെപ്പറ്റി കരുതുമോ എന്തോ!

പറ്റില്ല! ഈ വേഷത്തില്‍ എന്തായാലും രഞ്ജിത്തിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് എനിക്ക് പോകാന്‍ കഴിയില്ല.

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് തിരികെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറി.

“മുമ്പൊക്കെ ആയിരുന്നേല്‍ എന്നെ ഈ വേഷത്തില്‍ കണ്ടാ മതി, സാമെന്നെ എടുത്ത് കിടക്കയിലേക്കിടും...പിന്നെ മണിക്കൂറുകളോളം സുഖത്തിന്‍റ്റെ പെരുന്നാളാണ്...”