Chapter Title : നിശയുടെ ചിറകില് തനിയെ [Smitha]
അല്ല...എന്നൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ! ഞാന് പറഞ്ഞപോലെ അവന് അന്ന് ട്രീറ്റ്മെന്റ് തൊടങ്ങിയരുന്നേല് നിന്റെ മുഴുത്ത മൊലേം കടിച്ചോണ്ടു ഒരു സുന്ദരന് ചെക്കന് കൊച്ച് നിന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടും പറ്റി ഇപ്പം കിടക്കില്ലാരുന്നോ?”
ഞാന് പൂര്ണ്ണമായും തളര്ന്നു. കുട്ടികള് ഉണ്ടാകാത്തത് സാമിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടാണ്! എന്നിട്ടത് കൌശലപൂര്വ്വം മറച്ചുവെച്ച് എന്നെയാണ് അവന് അപമാനിച്ച് പഴിച്ചത്! എന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടാണ്, ഞാന് കാരണമാണ് കുട്ടികള് ഉണ്ടാകാത്തത് എന്നും പറഞ്ഞ്...!
കണ്ണുകളില് ദേഷ്യത്തിന്റെ തീക്കനല് നിറച്ച്, ഭിത്തിയില് തൂങ്ങുന്ന സാമിന്റെ ചിത്രത്തിലേക്ക് ഞാന് നോക്കി.
“ചതിയന്!”
ഞാന് പല്ലിറുമ്മി.
സാം ബംഗ്ലൂര് പോയിരിക്കുകയാണ്. അവനുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും കണക്കാണ്! അന്നത്തെ, സംഭവത്തിന് ശേഷം, രഞ്ജിത്തുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കിയതിന് ശേഷം ഞങ്ങള് തമ്മില് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചിട്ടുകൂടിയില്ല.
അന്നുച്ചയ്ക്ക് പുറത്ത് പോയി തിരികെ വരുമ്പോള് രഞ്ജിത്ത് ഗേറ്റിനരികില് നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു. ഞാന് കാര് അവന്റെ അടുത്ത് നിര്ത്തി. അവനെ ചോദ്യരൂപത്തില് നോക്കി.
“ഹായ് ചേച്ചി...”
അവന് എന്നെ വിഷമത്തോടെ നോക്കി. ഞാനവനെ പുഞ്ചിരിച്ച് നോക്കി.
“ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.”
“എന്നാ, എന്നാ രഞ്ജിത്ത് കാര്യം?”
ഞാന് തിരക്കി.
“എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു, അല്ല കാണിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു...”
എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു തീപിടുത്തം നടക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ദൈവമേ! ഇനി എന്താണ്?
“വാ...”
ഞാന് വീടിന്റെ നേരെ കണ്ണു കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് കാര് ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു. ഗ്യാരെജില് പാര്ക്ക് ചെയ്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള് ഇറങ്ങിയപ്പോള് രഞ്ജിത്ത് ഗാര്ഡന് മുമ്പില് വന്നു നിന്നു.
“കേറി വാ...”
ഞാന് വീട്ടിലേക്ക് കയറി അവനോട് പറഞ്ഞു. അവനെന്റെ പിന്നാലെ വന്നു. ഹാളില് അവനെ ഇരുത്തിയതിനു ശേഷം ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ചായഎടുക്കാം...”
“വേണ്ട,”
അവന് വിലക്കി.
“ചേച്ചി ഇരിക്ക്...”
ഞാന് അവന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു. അവനെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി. ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ നെഞ്ച് പടപടാന്ന് ഇടിക്കുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു.
“സത്യത്തില് എനിക്ക് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ വന്ന് ചേച്ചിയെ കാണേണ്ട ആവശ്യമില്ല...”
എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ രഞ്ജിത്ത് പറഞ്ഞു.
“ആ, അത് എന്നതേലുമാകട്ടെ...”
അവന് ഒന്ന് ചുമച്ചു. പിന്നെ എന്നെ നോക്കി.
“ഇവുടുത്തെ പോക്കറ്റ് മണി കിട്ടില്ലാന്നു ഉറപ്പായപ്പം
💬 Comments
View all comments