Chapter Title : നിഷിദ്ധ ജ്വാല (E005) [ഡോ.കിരാതന്‍]

പതുക്കെ വാതില്‍ അടച്ചു. പതിയെ പതിയെ അടി വച്ച് അവന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. മുറിയില്‍ നിലാവത്ത് അഴിച്ചിട്ട കോഴിയെപോലെ റിയാസ്സ്  വേഗത്തില്‍ ഉലാത്തി. അവന്‍റെ മനസ്സും കണ്ണും ആ മുറിയിലേക്ക് പായുന്ന പോലെ തോന്നിയ നിമിഷം അവന്‍ നിന്ന് കിതച്ചു.

സ്വന്തം ഉമ്മയെ കുറിച്ച് ഇത്രയും അധപതിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതില്‍ റിയാസ്സിന്‍റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഈ വീട് വിട്ടു പോകാന്‍ അവന്‍റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു. കാറിന്റെ ചാവിയെടുത്ത് അടുക്കള വഴിപുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. എങ്കിലും ആ മുറിയില്‍ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്നറിയാന്‍ അവന്‍റെ മനസും വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ ആ മുറിയുടെ ജനാലക്കരികിലെക്ക് അവന്‍ നടന്നു.

ഉള്ളില്‍ നിന്നും ഏങ്ങലടികള്‍ കേഴ്ക്കുന്നു. അവന്‍ കര്‍ട്ടന്‍ ചെറുതായി മാറ്റി നോക്കുബോള്‍ സൈനൂത്ത കിടക്കയില്‍ തല ചായ്ച്ച് കരയുന്നതാണ് കണ്ടത്. നിറ കണ്ണോടെ ഉമ്മയും അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കരച്ചില്‍ കണ്ട് നില്‍ക്കാന്‍ അവന്‍റെ മനസ്സിന് അതികം ത്രാണിയില്ലാത്തതിനാല്‍ അതി വേഗത്തില്‍ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

എന്തോ നടക്കാന്‍ വല്ലാത്ത കൊതി അവന് അന്നേരം തോന്നി. നീണ്ട് നിവര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ അവന്‍ അനാഥമായി നടന്നു. എതിര്‍ വശത്ത് കൂടെ അവന്‍റെ ഇക്ക ഷുക്കൂര്‍ നടന്ന് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കയ്യില്‍ സഞ്ചില്‍ എന്തോ തൂക്കിപ്പിടിച്ച്ചായിരുന്നു മൂപ്പരുടെ വരവ്.

"...റിയാസ്സൂ എവിടെക്കാ.....".

"..ഇല്ല ഇക്ക...വെറുതെ ഇരുന്നപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത മുഷിപ്പ്....അപ്പോള്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാന്ന് വച്ചു....".

"...ഉച്ചയൂണിന് എത്തണം...കറങ്ങിയടിച്ച് നടക്കരുത്....നീ വന്നത് പ്രമാണിച്ച് മട്ടന്‍ വാങ്ങീട്ടുണ്ട്....".

"...ഞാന്‍ ഊണിന് മുന്നേ എത്താം ഇക്കാ....".

ഞാന്‍ അധികം അവിടെ നില്‍ക്കാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. സത്യത്തില്‍ ഇക്കയെ നോക്കാനുള്ള ത്രാണിയില്ലായിരുന്നു.