Chapter Title : നിഷിദ്ധഗന്ധി [കൊമ്പൻ]

നോക്കിയപ്പോൾ ….

“പ്രണയമെന്തെന്നു ഞാനറിയുന്നത് നിന്നിലൂടെയാണ് ……...എന്നെ ഒരേ സമയം ദുർബ്ബലയും മനസുകൊണ്ട് എല്ലാ വേദനയും താങ്ങാനുള്ള ശക്തയുമാക്കുന്ന മാജിക് …...ഐ ലവ് യു നന്ദൂട്ടാ …..”

എന്താണിത് ??? ശേയ്…. ആർദ്ര നീ ………
നെഞ്ച് നുറുങ്ങുന്ന പോലെ…. എന്റെ പൊന്നുമോൾ… ആർദ്ര!!!!
അവൾക്കിങ്ങനെ തോന്നാനും മാത്രം ഞാനെന്താണ് ചെയ്തത്, പാടില്ല!!!!
വെട്ടിയിട്ട പോലെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് അമർന്നു പോയി! മകളുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടി എന്നും ഉള്ളുരുകി പ്രാർഥിച്ച ദൈവങ്ങൾ തന്നെ ചതിക്കുന്നപോലെ തോന്നിയതും….
എന്തോ എന്റെ കണ്ണിലൂടെ വെള്ളം കടൽ പോലെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

ഞാൻ വേഗം ആ ഫോട്ടോ അതുപോലെ ഡയറിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റാൻ നോക്കിയെങ്കിലും നടന്നില്ല. എനിക്കെന്തോ പിന്നീടവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. വേഗം ഞാനെന്റെ കണ്ണീരുതുടച്ചുകൊണ്ട് താഴെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു. ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ആ ഡയറി ഞാൻ എടുത്തെന്നു ആർദ്ര അറിയുമല്ലോ എന്നോർത്തത്……

അരമണിക്കൂറായി…

ഇതുവരെ ആർദ്ര താഴെക്ക് വന്നില്ല. എനിക്കാകെ പേടിയായി ….ഞാൻ സോഫയിൽ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു…… ഇത് തെറ്റാണോ ??? ശെരിയാണോ ….ഞാനെങ്ങനെ അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുമെന്നു ആലോചിച്ചപ്പോൾ …...പ്രേമ നൈരാശ്യത്തിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഞരമ്പുമുറിഞ്ഞ വാർത്ത ഈയിടെ വായിച്ചത് ഞാനോർത്തു…..

പെട്ടെന്നെനിക്ക് എന്തോ, മനസ് പിടഞ്ഞു…….
ഞാൻ വേഗം മുകളിലേക്ക് ഓടിയപ്പോൾ …
ആർദ്ര പിങ്ക് ടോപ്പും വൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസ് ഇട്ടുകൊണ്ട് കാലും നീട്ടി ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നുകൊണ്ട് നഖം കടിക്കുന്നു.
അവളുടെ നനവുണങ്ങാത്ത മുടിയിഴകൾ മാറിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്… അവളുടെ മനസ് വിഷാദമായിരിക്കാമെന്ന് ഞാനൂഹിച്ചു. ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോളും അവളെന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല…..

പക്ഷെ ഞാൻ ബെഡിൽ ഇരുന്ന ആ നിമിഷമവൾ