Chapter Title : നിഷിദ്ധഗന്ധി [കൊമ്പൻ]

കൂടെ അങ്ങനെ സംഭവിക്കാനായിരുന്നു വിധി….
ഒഴുകി നനഞ്ഞ നേർത്ത ഇതളുകളുടെ ഇടയിലേക്കെന്റെ പൗരുഷം ഞാൻ കടത്തുമ്പോ …..അവളെന്റെ തോളിൽ കടിച്ചു വേദന തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു ….
പൂർണ്ണമായും അത് ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടി വേദനകൊണ്ടലറി…..
എനിക്കത് കണ്ടു സഹിക്കാനാവാതെ ഞാൻ പതിയെ അവനെ പുറത്തേക്കെടുത്തു ….വെളുത്ത ബെഡ്ഷീറ് കൊണ്ട് അതിൽ പറ്റിയ ചോര പാട് തുടച്ചതും ...ആർദ്ര കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ….

എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി ...വേണ്ടായിരുന്നു ….ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ….ആർദ്രയെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു ആശ്വസിപ്പിക്കുമെന്നറിയാതെ തലകുനിച്ചിരുന്നു ….. കൊടും പാപത്തിനു എന്ന തോന്നിപ്പിച്ച എന്റെ മനസിനെ ഞാൻ വെറുത്തു. ആ മുറിയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് പോകാനേരം, ആർദ്ര എന്നെ കൈപിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി ….
എന്റെ മനസാകെ തകർന്നു. അവളുടെ അച്ഛനായ ഞാനിത് ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു…ശപിക്കപ്പെട്ട ജന്മമാണെന്നു സ്വയം പ്രാകികൊണ്ടിരുന്നു…..
ആർദ്രയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് മാറി കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ കാലിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം ചേർത്ത് കരഞ്ഞപ്പോൾ….

“നന്ദൂട്ടാ ….ഐ ലവ് യു …..പ്ലീസ് കരയല്ലേ ….പപ്പ അതിനു തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല ….. എനിക്ക് എന്റെ പപ്പയെ ജീവനാണ് ...പപ്പ മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നതെനിക്ക് താങ്ങാനാകില്ല ….ഇടക്ക് ഞാൻ പപ്പയുടെ ഫോൺ നോക്കുമ്പോ ...അവളുടെ മെസ്സേജ് കാണുമ്പോ എനിക്ക് എന്തോ ഉള്ളിൽ നീറുന്നപോലെയാണ് ….പപ്പയ്ക്ക് അവളെയിഷ്ടമാണെന്നു എനിക്കറിയാം ...അമ്മയെ ഓർത്തു അവളുടെ ഇഷ്ടം സ്വീകരിക്കാതെ ഇരിക്കുകയല്ലേ ….”

“മോളെ …നീ വിചാരിക്കുമ്പോലെയല്ല ….പപ്പയ്ക്ക് നീയും അശ്വതിയുമല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല ഈ ലോകത്തു ….എനിക്ക് പക്ഷെ ….മോളോട് ….അമ്മയറിഞ്ഞാൽ അവളൊത്തിരി