Chapter Title : നിഷിദ്ധഗന്ധി [കൊമ്പൻ]

കൊതി തീരെ സ്നേഹിച്ചാൽ മതി..”

ഒരുനിമിഷം അവൾ കണ്ണീരിൽ കലർന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ്ടും ചാഞ്ഞു...ഞാനും ഒരല്പം അതെ കിടപ്പ് തന്നെ തുടർന്നു.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

ഏതാണ്ട് രാത്രി 7 മണിയായപ്പോ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പിറന്ന പടി കിടന്നിരുന്ന ആർദ്ര പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു. “നന്ദൂട്ടാ എണീക്ക്…”

ഞാനും ആർദ്രയും കൂടെ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചു താഴേക്കിറങ്ങി, അവൾ പിങ്ക് ടീഷര്ട് മാത്രമേ ധരിച്ചുള്ളു, ഞാൻ ട്രാക്‌സ്യൂട്ടും ടീഷർട്ടും. അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോ
ഞാൻ എന്റെ പൊന്നുമോൾടെ കയ്യും പിടിച്ചു ചപ്പാത്തിപലകയിൽ പരത്തുമ്പോ ഇടയ്ക്കിടെ എന്റെയും അവളുടെയും ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.

എന്റെ കൈരണ്ടും അവളുടെ ടീഷർട്ടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിയപ്പോൾ അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അതെല്ലാം ചുട്ടെടുക്കുമ്പോ എന്റെ പിറകിൽ അവൾ ചേർന്ന് എന്നെ കൈരണ്ടും കൊണ്ട് പൂട്ടി കെട്ടിപിടിച്ചങ്ങനെ നിന്നു. ചിക്കൻ കറിയും ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും ചൂടാക്കിയ ശേഷം രണ്ടാളും ഒരേ പ്ളേറ്റിൽ സോഫയിൽ ഇരുന്നു കഴിച്ചു.

അച്ചുവിനെ ഫോൺ ചെയ്തു കഴിച്ചൊന്നു ചോദിച്ചു, അവൾ ഡിന്നർ ഇവിടെ നിന്നും പാക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് പോകുകയാണ് പതിവ്. അങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്കും ആർദ്ര അവളുടെ മുറിയിലേക്കും കയറി.
എനിക്കെന്തോ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാനെ തോന്നുന്നില്ല. കിടക്കയിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. നേരത്തെ എണീക്കണ്ടതാണ്, പൊന്മുടി പോകണമെന്ന് ആർദ്രയ്ക്കു വാക്ക് കൊടുത്തതല്ലേ...

ഞാൻ AC തണുപ്പ് കൂട്ടി, പുതപ്പ് മൂടി കിടന്നതും, വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ട്…
“ശോ….!!!!” ഞാൻ പേടിച്ചിരുന്നത് തന്നെ സംഭവിച്ചു….

“നന്ദൂട്ടാ ...ഉറങ്ങിയോ ??”

“ഇല്ലെടാ… ദേ വരുവാ