Chapter Title : നിഷിദ്ധഗന്ധി [കൊമ്പൻ]

ദൂരേയ്ക്ക് അവൾ നോക്കി. എന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് കവിളിൽ അമർത്തിയെനിക്ക് ഒരു കടിയുമ്മ തന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കുമ്പോ കാമുകന് വേണ്ടി എല്ലാം സമർപിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങാനായി പടിയിറിങ്ങി വന്ന പുതുപെണ്ണിനെ പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി. അവളുടെ പിടക്കുന്ന മിഴികളിൽ നോക്കുമ്പോ ഞാൻ ആദ്യമായി അച്ചുവിനെ കണ്ടതോർത്തുപോയി, അവളുടെ കണ്ണും മൂക്കും ചുണ്ടും അതുപോലെ തന്നെ ആർദ്രയ്ക്കും ദൈവം പറിച്ചു വെച്ചത്?! ആദ്യമായി അച്ചുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ ലോകത്തെ മറന്നു ഞാൻ ഭ്രമിച്ചു നോക്കി നിന്നപോലെ വീണ്ടും ആ നിമിഷം തനിയാവർത്തനമായി മാറുകയായിരുന്നു...
എന്റെ പൊന്നുമോളെ എനിക്കിനി പ്രണയിനിയെ പോലെ അല്ലതെ കാണാനാവില്ല! അവളെന്റെ ജീവന്റെ പാതിയല്ല!!! ജീവനിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നവളാണ്….

“നന്ദൂട്ടാ….” എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് തണുപ്പുള്ള മഞ്ഞിനെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തേക്കൂതി ചോദിച്ചു. അവളെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചേർത്തി എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒട്ടിച്ചു പിടിച്ചു.

“നന്ദൂട്ടന്റെ കാമുകിയാണോ ഞാൻ …??”

“ആണ് …..!!!!” ഞാൻ അവളുടെ ഇരുകവിൾ തടവും എന്റെ കൈകൊണ്ടു അമർത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണിലും, നെറ്റിയിലും, മുടിയിലും ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…..
ആത്മാവിലൂടെ പ്രേമം പടരുമ്പോ എന്റെ പൊന്നോമന മകളെ ബന്ധങ്ങളുടെ അതിർവരമ്പില്ലാതെ അവളുടെ ഇളം ചുണ്ടുകളിൽ പൊഴിയുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികളോടപ്പം ഞാൻ അതിന്റെ ചൂടും ചൂരും ആർത്തിയോടെ കടിചീമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

ആർദ്രയെ പുൽമെത്തയിലൊരു കല്ലിന്റെ മേലെ ഞാനിരുത്തികൊണ്ട് അവളുടെ പിൻ കഴുത്തിലും പോണി ടൈൽ മുടിയഴിച്ചുകൊണ്ട് കവിളിലും എന്റെ കവിളുകൊണ്ടുരസി….ദൂരെദൂരെ ചെറു കുടിലുകൾ ഞാൻ മഞ്ഞിന്റെ അലകൾ മാറുമ്പോ കൈചൂണ്ടി കാണിക്കുമ്പോ അവളതു നോക്കാതെ എന്റെ കവിളിൽ കടിക്കുകയും നക്കുകയും ചെയ്തെന്നെ മോഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…..

മഞ്ഞൊഴുകി കടന്നു