Chapter Title : നിഷിദ്ധസംഗമം [Danilo]

മനസ്സിൽകൊണ്ടുനടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷം 18 അയി. ആരോടെങ്കിലും ഒന്നിതു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലപ്പോഴും മാലതി വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശാരത തന്റെ ദസിയാണെങ്കിലും ചെറുപ്പംമുതൽക് തന്റെ എല്ലാ നമ്മകൾക്കും തിന്മകൾക്കും കുടപിടിച്ചവളാണ്.

വിശ്വസ്ഥ തോഴി. അല്ലെങ്കിലും ഈ കാര്യത്തിൽ വെലിപ്പ ചെറുപ്പം നോക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല. നല്ലൊരു സുഹൃത്താണ് തനിക്കിപ്പോ ആവശ്യം. തന്നെക്കാൾ പതിനഞ്ചോ പതിനറോ പ്രായം മാത്രം ഇളപ്പമേ അവൾക്കുള്ളു. മാലതി ശാരതയോടു കാര്യം പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

മാലതി - ന്നാ എനിക്കൊരു പ്രയാസമുണ്ട്. ശാരദേ നീ എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കണം. പിന്നെ ഇത് മറ്റൊരു ചെവിയിൽ പോകാൻ ഇടയ്ക്കരുത്. പിന്നെ ആത്മഹത്യയെ നിവർത്തി ഉള്ളു.

ശാരത - ഇല്യ, ധൈര്യായിട്ടു ന്താന്നോച്ച പറയാ..

മാലതി മടിച്ചാണെങ്കിലും എല്ലാം ശാരതയോടു തുറന്നു പറഞ്ഞു.

ശാരത -" ന്റെ ആയില്യംശ്ശേരി അമ്മേ, ന്താ ഞാൻ ഈ കേക്കണേ, അസാധ്യം. പേരകിടാവിന് സ്വന്തം മുത്തശ്ശിയിൽ ഉണ്ണി പിറകുകെ, ന്താ ഈ പറയണേ.

മാലതി - ശെരിയാ, എനിക്ക് അങ്ങനെ ആലോചിക്കാൻകൂടി സാധിക്കണില്യ. ന്റെ ഉണ്ണിയോട് നിക് വാത്സല്യവല്ലേ ഉള്ളു. ന്റെ കയ്യിലേക്ക് പെറ്റുവീണ ഉണ്ണിയല്ലേ അവൻ. ആകെ കുഴഞ്ഞു ശാരദേ, ആകെ കുഴഞ്ഞു.

ശാരത - നികും അങ്ങനെ ഓർക്കാൻകൂടി പറ്റണില്യ തമ്പുരാട്ടിയെ. പക്ഷെ അല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ണിയെ നമുക്കു നഷ്ടവകില്യേ.

മാലതി - നിക്ക് ന്താ ചെയ്യണ്ടെന്നു ഒരു നിശ്ചയോം ഇല്യ ശാരാതെ. ചെകുത്താന്റെയും കടലിന്റെയും നടുക്കാ ഞാനിപ്പോ.

ശാരത - ആരും അറിയില്യനോച്ചാ, തമ്പുരാട്ടി സ്വാമി പറഞ്ഞ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ചു ശാപം അകറ്റാൻ നോക്കുന്നതല്ലേ ബുദ്ധി. ഉണ്ണിയെയും നമുക്കു നഷ്ടാകില്യ ശാപവും മാറും.

അല്പം ചിന്തിച്ചതിനു ശേഷം ശാരത

മാലതി - ഹൈ, നീ ന്താ ശാരതെ ഈ പറയണേ. ന്റെ കയ്യിൽകിടന്നു വളർന്ന കുട്ടിയാ അവൻ. ന്റെ പേരകിടവ്. അവനോടു അങ്ങനെയൊരു അടുപ്പം. ഹൌ ചിന്തിച്ചട്ടുതന്നെ തൊലി പൊളിയാണു.

ശാരത - അതെ, പക്ഷെ ഉണ്ണിയെ പിരിയാൻ ഒരുക്കവാണോ തമ്പുരാട്ടി?

ശാരതയുടെ ആ ചോദ്യം മാലതിയുടെ ചങ്കിൽ ഒരു ഇടിമിന്നൽ പിളർപ്പുപോലെ വെട്ടിയിറങ്ങി.

ശെരിയാ ന്റെ കുഞ്ഞിനെ പിരിയാൻ ഈ ഉള്ളവൾക്കു കഴിയില്യ - മാലതി മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

മാലതി - ശാരതെ, നിക്ക് ന്റെ ഉണ്ണിയെ പിരിയാൻ പറ്റില്യ. ന്നാലും പേരകിടാവിനെ ബോഗിച്ചു സ്വന്തം മുത്തശ്ശി ഉണ്ണിയെ ഉണ്ടാക്കുക എന്നുപറഞ്ഞാ മഹാ പാപവല്ലേ ഇത്.

ശാരത - ഒന്നുവില്യ, ആ പേരകിടാവിനെ നഷ്ടമാകാതിരിക്കാൻ