Chapter Title : നിഷ്ക്കു ഉമ്മ രസ്ന [ചുരുൾ]

അവന് നോക്കി.

എന്താ എന്തുപറ്റി....... അവൻ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.

ഏഴു ദിവസത്തേക്ക് തുണിയൊന്നും ഇടരുതെന്ന് പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ.. ഫാബ്രിക് ഉരഞ്ഞ് പാടുകൾ മാറില്ല അത്രേ.. പിന്നെ ഓയിൽമെന്റും തേക്കണം.. കിടക്കുവാൻ ഒരു ഷീറ്റും പറഞ്ഞിട്ട് വാങ്ങി....... അവൾ മകനെ നോക്കി വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

അത്രയേ ഉള്ളൂ.. ഉമ്മ തുണി ഇടണ്ട.. ഞാൻ മാത്രമല്ലേ ഇവിടെ ഉള്ളൂ.. പിന്നെ ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് വെളിയിൽ ഇറങ്ങണ്ട.. അസുഖം മാറാൻ അങ്ങനെ നടക്കണമെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും........ അവൻ തലയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് ഉമ്മയെ നോക്കി നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.

രസന അവനെ അൽപനേരം അങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നു.

എങ്കിലും.. ഞാൻ മാത്രം.. നിൻറെ മുന്നിലൂടെ.. എനിക്ക് എന്തോ പോലെ........ രസ്ന അവന്റെ വയറിൽ മുഖമിട്ട് ഉരച്ചുകൊണ്ട് ചിണുങ്ങി.

എന്നാൽ ഞാനും ഉടുപ്പില്ലാതെ നടക്കാം.. എന്താ പോരെ.. ഉമ്മയ്ക്ക് ഒരു കമ്പനി ആവട്ടെ........ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ചിരിച്ചു.

അയ്യടാ.. പോടാ കുരങ്ങാ..ഹും....... രസന മുഖം വീർപ്പിച്ചു അവനിൽ നിന്നും നിവർന്നിരുന്നു.

ഞാൻ കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞത് എൻറെ ഉമ്മച്ചി കുട്ടി.. ഉമ്മയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ അല്ലേ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളൂ....... അവൻ കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞതും രസന അവനെ മുഖമുയർത്തി അല്പനേരം നോക്കി പിന്നീട് നിറഞ്ഞു പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഇന്ന് കോളേജ് ഇല്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യം വിട്ടുമാറാതെ സാം അല്പനേരം കൂടി കിടന്നതിനു ശേഷമാണ് എഴുന്നേറ്റ് രാവിലത്തെ കുലുക്കലും കഴിഞ്ഞു കുളിയും പാസാക്കി ഡ്രസ്സും ഇട്ട് മുറിയുടെ വാതിൽ കടന്ന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയത്.

അപ്പോഴാണ് ഇന്നലത്തെ ഉമ്മയുമായുള്ള സംഭാഷണം അവൻ ഓർമ്മിച്ചത്. അപ്പോൾ തന്നെ തിരികെ