Chapter Title : നിസ്സഹായൻ 2

വേദന സഹിക്കാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

“എടി തമ്പുരാട്ടി.... ഇന്നുമുതൽ നിൻറെ ഈ ശരീരം എന്റേതുമാത്രമാണ്. ഒരു കുത്തിപട്ടിയെ പണ്ണുന്നതു പോലെ പണ്ണി പണ്ണി നിൻറെ കൊതം ഞാനിന്നു കുത്തി കീറും. കൂടുതൽ ബലം പിടിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നിനക്കു നല്ലത്ത്”!!!!!………. അയാൾ അവളെ കട്ടിലിലേക്കെറിഞ്ഞു.

മത്തായിയുടെ ഏറിന്റെ ശക്തിയിൽ തലയിടിച്ച് അവൾ കിടക്കിയിലേക്കു വീണു. തലയിണ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് തല പലകയിൽ ഇടിക്കാത്തെ രക്ഷപെട്ടു. നളിനിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. മത്തായി പറഞ്ഞതിൽ പകുതിയും അവൾക്കു മനസ്സിലായില്ല. കൂത്തിപ്പട്ടിയെന്നും കുത്തികീറുമെന്നും പറഞ്ഞതു മാത്രമാണ് അവൾക്കു പിടികിട്ടിയത്. ഈ ദുഷ്ടൻ തന്നെ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്ന ആകാംഷ അവളെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി. എന്തായാലും തന്നെ നശിപ്പിക്കാതെ അയാൾ പിന്മാറില്ലെന്നും, ഇവിടംകൊണ്ട് തന്റെ യാതനകൾ അവസാനിക്കില്ലെന്നും അവൾക്കു ഉറപ്പായി. താൻ ഇത്രനാളും സ്നേഹിച്ച ഭർത്താവ് തന്നെയാണ് തന്റെ ഈ അവസ്ഥക്ക് കാരണം എന്നത് അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി. കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ മാധവമേനോനെ നോക്കിയ നളിനി അവിടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടു വാപൊളിച്ചു പോയി.

മേനോൻറെ മടിയിൽ വിരിച്ചിരുന്ന ഒറ്റ തോർത്ത് നിലത്ത് കിടക്കുന്നു. നിലത്തിരിക്കുന്ന അന്നമ്മ അയാളുടെ കുലച്ചുനിൽക്കുന്ന ലിംഗത്തെ ആവേശത്തോടെ ലാളിക്കുകയാണ്. പൂർണ തോതിൽ ഉദ്ധരിച്ച ആ ലിംഗം കണ്ടപ്പോൾ നളിനിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് കടന്നു പോയി. അന്നമ്മയുടെ കൈകളിൽ അതു നിറഞ്ഞാടുകയാണു. സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ സാധനം, താൻ ഇതുവരെ ശെരിക്കൊന്നു കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന കാര്യം ജാള്യതയോടെ അവൾ ഓർത്തു. വെളിച്ചത്തിൽ ബന്ധപ്പെടാൻ തനിക്കു എപ്പോഴും നാണമായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ, വല്ലപ്പോഴും മാത്രമേ താൻ മേനോനെ അതിനനുവദിച്ചിട്ടുള്ളു. അതും അയാളുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി. കുട്ടികളുണ്ടായതിനു ശേഷം, ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലല്ലാതെ, ഒരിക്കലും താൻ അദ്ദേഹത്തിനു വഴങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ പെട്ടന്നു, ഇങ്ങനെ നിറ വെളിച്ചത്തിൽ, ആ സാധനം കണ്മുന്നിൽ വെട്ടിയാടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നളിനി ആകെ വല്ലാതായി.

അന്നമ്മയുടെ പ്രവൃത്തി തന്റെ ഭർത്താവ് ശെരിക്കും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്നു അയാളുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും നളിനിക്കു മനസ്സിലായി. മച്ചിലേക്കു നോക്കി കണ്ണുകളടച്ച് കസാരയിൽ ചാഞ്ഞിരുക്കുന്ന അയാൾ മറ്റെതോലോകത്താണെന്നു അവൾക്കു തോന്നി. താനിത്രനാളും കണ്ടു പരിചയിച്ച തന്റെ