Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ ചെറിയമ്മയെ ഞാൻ ഇറുകെ പുണർന്നതും ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത് മുഴുമിപ്പിക്കാതെ എന്നെ മുഖം മുഴുവനും ചുംബിച്ചു. “നിനക്കെന്നെ ഒരുപാടിഷ്ടമാണെന്നു എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ.....” “ചെറിയമ്മേ പോകല്ലേ, എനിക്ക് പിന്നെയാരാ.” “എന്നായാലും പോകേണ്ടതല്ലേ.” അൽപ നേരം ഞാനും ചെറിയമ്മയും ഒന്നും മിണ്ടിയതേയില്ല. “നാളെ ക്‌ളാസ്സുള്ളതല്ലേ വാ കിടക്കാം” ചെറിയമ്മ എന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചരിഞ്ഞതും, ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മേലെ കിടന്നു. ഞങ്ങൾ കൈകൾ കോർത്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എനിക്ക് ചെറിയമ്മയെ ജീവനാ.” “എനിക്കും! നീ പഠിച്ചു ജോലി കിട്ടിയിട്ട് നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിക്കണം.” “ഉഹും, എനിക്ക് ആരും വേണ്ട.” “പിന്നെ?” “ചെറിയമ്മ മതിയെനിക്ക്.” “ശോ, ഇങ്ങനെയൊരു ചെക്കൻ, ഞാൻ ഒരുതവണ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലെ” “പക്ഷെ ചെറിയമ്മയ്ക്ക് ഏറ്റം ഇഷ്ടം ഞാനല്ലേ” “ഉം!” ചെറിയമ്മ കഴുത്തിലെ താലിമാലയുടെ ലോക്കറ്റിൽ വിരൽകൊണ്ട് വരച്ച ശേഷം, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയമ്മയുടെ മനസിലാകെ എന്നോടുള്ള ഇഷ്ടവും ചെറിയച്ഛനോടുള്ള ദേഷ്യവുമാണെന്നു ഞാൻ മനസിലാക്കി. നിസ്സഹായാവസ്‌ഥയിൽ പെട്ടുപോയ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തെ വിളറിയ ചിരിയിൽ ഞാനും വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വലഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “ഞാനെന്തു പറഞ്ഞാലും കിച്ചു അതനുസരിക്കുമോ?” “ആം അനുസരിക്കും.” “എങ്കിലേ ...... ഇന്ന് നമുക്ക് തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കാം?” “സത്യമാണോ?” “ഉം!” ചെറിയമ്മ മനസു തുറന്നു ചിരിച്ചു, ഞാനും. “എപ്പോ കിടന്നെന്നു നോക്കിയാല്‍ മതി ....” എന്ന് പറഞ്ഞ് വേഗം തന്നെ ഞാൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്റെ ഷർട്ടൂരിയിട്ടു...... ഒപ്പം ചെറുതായി നാണിച്ചുകൊണ്ട് മുണ്ടും അഴിച്ചു. അടിവസ്ത്രം ഊരുന്നതിന്റെയൊപ്പം പുതപ്പിനെ എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് വലിച്ചു ഞാൻ എന്റെ കുണ്ണയെ മറച്ചതും, ചെറിയമ്മ