Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

അതിന്റെതായ ഗുണമൊന്നും പറയാനുമില്ല. കാണാൻ ഒരല്പം വെളുത്തു മെലിഞ്ഞു പൊടി മീശയുള്ള പയ്യൻ. ശെരിക്കുള്ള പേര് ഹരികൃഷ്ണൻ എന്നാണെങ്കിലും കിച്ചു എന്നാണ് എന്റെ സ്‌ഥിരമായ വിളിപ്പേര്. പ്രായത്തിന്റെ കുസൃതകളെല്ലാം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീകളെ അവരറിയാതെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനും ഞാൻ 13 വയസാകുമ്പോഴേ പഠിച്ചു. അതുപോലെ വാണമടി ഞാൻ രണ്ടു വർഷം മുൻപേ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് ചിന്നൻ പകർന്ന അറിവാണ്. ചിന്നൻ ആണ് കോളേജിലെ എന്റെ പ്രധാന കൂട്ട്. എന്നെക്കാളും പ്രായമുണ്ട്. ചിന്നൻ കുറെ നാളായി എന്റെ അയൽക്കാരി കൂടിയായ ധന്യയെ നോട്ടമിട്ടിരുന്നു. അതിനു സഹായമായിട്ടാണ്, അവൻ എന്നെ ചങ്ങാതിയാക്കിയതും, നേര് പറഞ്ഞാൽ പെങ്കുട്യോൾക്ക് എന്നെ വല്യ വിശ്വാസമാണ്, അതെന്താണ് എന്നെനിക്കറിയില്ല. അവരെന്നെ പലപ്പോഴും കൂടെ കൂടുമായിരുന്നു. ധന്യ ശനിയും ഞായറും ആയാൽ പലപ്പോഴും എന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വന്നു വിളിക്കും, അവൾ മാത്രമല്ല കൂടെ കൂട്ടുകാരികളും കാണും. അതൊക്കെ ഞാൻ പിന്നെ പറയാം. അന്നുവരെ ചെറിയച്ഛന്റെ ഒപ്പം കിഴക്കിനി മുറിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ഞാൻ, രേണുക ചെറിയമ്മ വന്നതോടെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. എങ്കിലും മേലെ അകത്തളത്തിൽ ഒരു ദിവാനുണ്ട് അതിലായി പിന്നീടെന്റെ കിടത്തം, പകലും അവിടെ കിടക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്, അപ്പുറത്തെ മാന്തോപ്പിലെക്കാണ് ജനൽ തുറന്നാൽ ഉള്ള കാഴ്ച. കല്യാണം കഴിഞ്ഞുടനെ ചെറിയച്ഛനും ചെറിയമ്മയും ബംഗ്ലൂരിലെക് പോകുമെന്നായിരുന്നു കേട്ടത്, പക്ഷെ അത് നടന്നില്ല. പുതുപെണ്ണല്ലേ;  കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ, എല്ലാരുമായും ഒന്ന് പരിചയമായി കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയെന്ന്, മുത്തശ്ശിയും പറഞ്ഞു, എല്ലാരും എന്ന് പറയുമ്പോ മുത്തശ്ശിക്കു മക്കൾ 6 പേരുണ്ട്, അവരുടെ കുട്ടികളും ഉണ്ട്. എന്റെ പ്രായത്തിൽ ആരുമില്ല, എല്ലാരും ചെറു പ്രായമാണ്. ചിലർ