Chapter Title : നിതംബേശ്വരി [കൊമ്പൻ]

തണുപ്പ് ഞാൻ എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ആവാഹിച്ചു. ഒരു പെണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ എന്റെ കുണ്ണ വെറിപൂണ്ട് നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. അതിനു പക്ഷെ ചെറിയമ്മ കൂടെ മനസാൽ വിചാരിക്കണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട്, ഞാൻ ബലം പ്രയോഗിക്കാൻ നിന്നില്ല. അത് ചെറ്റത്തരം ആണെന്ന് ചിന്നൻ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസം ചെറിയമ്മ എന്തിനായിരിക്കും രാത്രി കരഞ്ഞത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയണം എന്ന് തോന്നി പക്ഷെ ചോദിക്കാനുള്ള ധൈര്യം തീരെ ഉണ്ടായില്ല. ചെറിയമ്മ കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം എന്റെ കൈ പയ്യെ മാറ്റാൻ പൊക്കിയതും ഞാനൊന്നു ഇറുക്കി പിടിച്ചതും, മണികിലുക്കം പോലെയൊരു പതിഞ്ഞ ചിരി എന്റെ കാതുകളിലേക്കെത്തി. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ചെറിയമ്മ എന്തെ ഉറങ്ങാത്തത്? എനിക്ക് കൈയിൽ നീറുന്നത് കൊണ്ടാണ്........ സ്വയം ഞാൻ ചോദിച്ചു. പിന്നെയും ഒന്നുടെ എന്റെ കുണ്ണയെ ആ കുണ്ടിയുടെ വിടവിലേക്ക് തള്ളിയതും, “കിച്ചൂ!” എന്നൊരു വിളി. ഞാൻ പെട്ടന്നൊന്നു ഞെട്ടി, പിന്നെയെന്തോ ഞാൻ ചെറിയമ്മയിൽ നിന്നും അകന്നു മാറി, തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അപ്പോഴും ഉറക്കം വരുന്നില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്തും ചെറിയമ്മ ഇങ്ങേയറ്റത്തും. മുറിവിന്റെ വേദന കൊണ്ട് ഞാനധികം ഉറങ്ങിയില്ല. മാത്രമല്ല പുലർച്ചെ എപ്പോഴോ എണീറ്റപ്പോ ജനലിന്റെ അരികിൽ ഞാൻ പോയി കുറേനേരം ഇരുന്നു, നിലാവിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്. ഉറക്കം വരാതെതന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും കിടക്കയിൽ കിടക്കാൻ നേരം. ചെറിയമ്മയെ നോക്കി. ഉടുത്തിരുന്ന വയലറ്റ് സാരി നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്,  മണിച്ചിത്രത്താഴിൽ ശോഭന ഇതുപോലെ ഒരെണ്ണം ഉടുത്തതായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ അതിലും ഭംഗിയുണ്ട് ചെറിയമ്മയെ കാണാൻ. നിലാവിൽ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചെറിയമ്മയുടെ സാരി മാറിൽ നിന്നും ഒരല്പം മാറിയിരുന്നു.