Chapter Title : ഞാന്‍ അനിതാ മേനോന്‍-6 (Pencil)

ക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു (

ചേച്ചിമാരോട് പോലും ) . അനിതയപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തു ചെറുപ്പം മുതല്‍ തന്നെ അവളെ

ഒരിക്കലും അമ്മ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉറങ്ങുവാന്‍ വിട്ടിരുന്നില്ല.........ഇവളെ ഇങ്ങോട്ട്

വിടാന്‍ ആദ്യം മടി കാണിച്ചതും അതുകൊണ്ടാണെന്നു അവള്‍ക്കു മനസ്സിലായി.

കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം മനസ്സിലായപ്പോള്‍ അനിതയ്ക്ക് അതൊന്നു കാണാന്‍

കൊതിയായി .അവള്‍ അനിതയോട് ചേച്ചി അടതോന്നു നോക്കട്ടെ മോളെ എന്നെ

പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ കൈകൊണ്ടു അവിടം മറച്ചുപിടിച്ചു......ചേച്ചി ഇത് അമ്മയോട്

പോലും പറയില്ല ചുമ്മാ ഒന്ന് കാണാന്‍ ആണെനോക്കെ കുറെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍

അവള്മാടിച്ചു മടിച്ചു കൈ മാറ്റി....ഞാനവളെ മലര്‍ത്തി കിടത്തി അവളുടെ അര

പാവാട മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയ ശേഷം വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവളുടെ ജട്ടി

താഴ്ത്തി ..... സുനിതയപ്പോള്‍ നാണത്താല്‍ കണ്ണുകളടച്ചു കിടന്നു.. ഞാന്‍ കൗതുകത്തോടെ പതുക്കെ അതില്‍ തൊട്ടു നോക്കി.....രാജീവേട്ടന്റെ

അത്രയോന്നുമില്ലെങ്കിലും അത്യാവശം നീളവും വണ്ണവും ഉണ്ടതിന് .......ഞാനതില്‍

പിടിച്ചു പരിശോധിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവള്‍ ഇക്കിളിയും ലജ്ജയും

കൊണ്ട് പുളയുനുണ്ടായിരുനു ....എനിക്കും അത് കണ്ടപ്പോള്‍ ചൂടുപിടിച്ചു

തുടങ്ങിയെങ്കിലും കൊച്ചു പേടിക്കുമോ എന്ന് ഭയന്ന് പുറമേ കാട്ടിയില്ല.....എന്റെ

കയ്യിലിരുന്നു അവന്‍ വളരുവാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാനറിയതൊരു നെടുവീര്‍പ്പ്

എന്നില്നിന്നുയര്‍ന്നു . ഇവനെ നല്ല ഭക്ഷണവും വിറ്റാമിനും കൊടുത്തു

വളര്‍ത്തണമെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു . ഞാന്‍ പതുക്കെ അവനെ പിന്നോട്ടും മുന്നോട്ടും

ആക്കിയപ്പോള്‍ അവളുടെ തുമ്പിലെ തൊലിമാറി ബ്രൌണ്‍ നിറത്തിലുള്ള അറ്റം

പുറത്തേക്കു വന്നു.....സുനിതയാകെ പരിഭ്രമിച്ചു ....ആദ്യമായാണ് താനല്ലാതെ ഒരാള്‍

അവിടെ തൊടുന്നത്.....ചേച്ചിയുടെ മൃദുലമായ കരങ്ങളില്‍ ഇരികുമ്പോള്‍

ഇന്നുവരെയില്ലാത്ത ഒരു സുഖം അവളനുഭവിച്ചു .ലജ്ജയുടെ സ്ഥാനത് ഇപ്പോള്‍

അവള്‍ക്കതുവരെയറിയാത്ത മറ്റെന്തോ വികാരം അനിത