Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 3 ഇടവേളക്ക് മുൻപ്

എങ്ങനാ തോന്നിയത്.... എന്നോട് പ്രണയം....

രമ്യ: അതോ... നിന്നെ വാവ തേക്കും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.... അപ്പോ നിന്നോടൊരു സഹധപം തോന്നി.... കാരണം നിന്റെ വരികൾ വായിക്കാറുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അവളോടുള്ള പ്രണയം നി വരികളിലൂടെ വർണിക്കുമ്പോ.... അതിന് ഒരു ഭാഗ്യമോക്കെ വേണം ആ വരികളുടെ ഉടമയാവാനും... നി അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എത്രത്തോളമുണ്ട് എന്നത് അവള് മനസ്സിലാക്കാതെ.... നിന്നെ ഒഴിവാക്കി ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുന്ന് നിന്നെ തമാശയായി കണ്ട് ചിരിക്കുമ്പോ അവളോട് വെറുപ്പ് തോന്നി പിന്നെ.... നിന്നോട് ഒരിഷ്ടവും അവളെ അത്രയത്തികം സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്റെ മനസ്സിനോട് അത് എപ്പോഴോ പ്രണയം.... ആയ് മാറി..... എനിക്ക് ഇങ്ങനൊക്കെ വിവരിക്കാൻ പറ്റൂ.... നിന്നെ പോലെ വരികളിൽ മായാജാലം തീർക്കാനുള്ള കഴിവൊന്നും എനിക്കില്ല കുട്ട..... നി പറ... നിനക്ക് എന്നെ..... അവള് സംസാരം നിർത്തി....

അവളിൽ കൊഞ്ചലും കൂടി വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി..... അത്രയും നേരം മൂളി കേട്ട് കൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ മനസ്സിൽ പൊട്ടിയ ലഡുവിന് കണക്കില്ല.....

ഞാൻ: എടി എന്നോട് ഒന്നും തോന്നരുത്.... ഇപ്പൊ കണ്ടയുടനെ എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയം എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് എനിക്കിപ്പോ എന്തോ ഒരു കംഫർട്ട് ആവുന്നില്ല..... ചിലപ്പോ വിധി എന്നെ പഠിപ്പിച്ച പാഠമായിരിക്കും അത്.... ( അപ്പോ അവളിൽ നിന്നും ഒരു തേങ്ങൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു) പക്ഷേ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ ഒത്തിരി റിലാക്സ് ആവുന്നുണ്ട്.... അതിനി ഫ്രണ്ട് ആയി കണ്ടിട്ടാണോ.... അതോ പ്രണയം ആണോ എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പ് പറയാൻ പറ്റില്ല.... പക്ഷേ ഒന്ന് ഞാൻ പറയാം ഐ ലൗ യു .....

രമ്യ: പോട മരപ്പോത്തെ എന്നെ പേടിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞു..... ഞാൻ കരഞ്ഞില്ലെന്നെ ഉള്ളൂ അറിയോ,,,, ഉള്ളിൽ എത്ര കാലമായി ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മാത്രേ അറിയൂ.....

ഞാൻ: എടി ഇഷ്ടമാണ്.... നമുക്ക് പ്രണയിച്ച് നോക്കാം ഒരുമിച്ച് പോകുന്ന മൈൻഡ് അല്ല എങ്കിൽ നമുക്ക് പിരിയാം വെറുതെ ലൈഫ് വെച്ച് എന്തിനാ കളിക്കുന്നത്.... എന്തോരം പേരാണ് ഒരു നിമിഷത്തെ ആവേശത്തിന് കയറി പ്രണയം എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നിട്ട് അവിടന്ന് ഇങ്ങോട്ട് തേക്കുന്ന് ഇവിടുന്ന്