Chapter Title : ഞാൻ ചാർളി 4 ഒരിടവേള

ഒന്ന് ഞാൻ നോക്കി. എന്നിട്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ കാമം കൈമാറി.

ഫൗസിയ: അങ്ങനെ ഒരു പറഞ്ഞ് പരത്തലാണ് മുത്തെ എന്റെ ജീവിതം ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ആയി തീരാൻ കാരണം തന്നെ. കുഞ്ഞാട് എന്തൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷിച്ച് വന്ന ഒരു ലക്ഷണം ഉണ്ടല്ലോ.

ഞാൻ: പ്രതീക്ഷകൾ അല്ലെ ജീവിതം. എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്തായാലും ഇത്രയും ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി ഒന്ന് എറിഞ്ഞ് നോക്കാം എന്ന് തന്നെ കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞു. പൊട്ടന്റെ ഒക്കെ ഭാഗ്യം. നമ്മൾക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ.

ഫൗസിയ: എന്തോ സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്ക്‌ അടിച്ച പോലെ. എന്താ പറഞ്ഞത് എന്ന് ക്ലിയർ ആയില്ല ഒന്ന് കൂടി പറഞ്ഞെ. മുക്കും മൂലയും വെച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടം അല്ലാത്ത ആളല്ലേ.....

അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു ചെറുതായി കലിപ്പ് നിറഞ്ഞു. എന്റെ ധൈര്യവും കുറഞ്ഞു എന്നതാണ് സത്യം എന്തായാലും വരുന്നത് വരട്ടെ എത്ര നേരം എന്നു പറഞ്ഞ ഇങ്ങനെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്നത്. മാസങ്ങളും ദിവസങ്ങളും കാത്തിരുന്ന് അനുഭവിക്കാൻ എനിക്ക് സമയം ഇല്ല ഇനിയും ഒരുപാട് പേരുടെ അടുക്കൽ എത്തിപ്പെടാൻ ഉള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു. എങ്കിലും വാക്കുകൾ അവയെ നന്നായി വിനിയോഗിക്കണം എന്ന് ഒരു അശരീരി എന്നിൽ നിന്നും ഉയർന്നു എന്നിലെ സത്താന്റെ.

ഞാൻ: നിന്നേപോലോരു സുന്ദരിയെ കിട്ടിയ ഷമീമിനെ ഓർത്ത് പോയതാണ്. ശെരിക്കും കുരങ്ങിന്റെ കയ്യിൽ പൂമാല കിട്ടിയത് പോലെ. ഇൗ പൂമാലയോക്കെ ഒന്ന് തൊടാൻ നമുക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവുമോ..?...എന്തോ..?..

ഫൗസിയ: അപ്പോ അതാണ് മനസ്സിൽ ഇരുപ്പ് മോൻ വേഗം വീട് പിടിക്കാൻ നോക്ക്. എന്ന് പറഞ്ഞ അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു കുസൃതി ഉണ്ടോ എന്ന് തോന്നി പക്ഷേ അവളുടെ വെളുത്ത സുന്ദരമുകം ചുവന്ന് ദേഷ്യം പിടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ. വീണ്ടും പ്രശ്നം ആയോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി.

ഫൗസിയ: ഒരിക്കൽ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ തെറ്റുകാരിയായി ഇവിടെ വന്നു.

ഞാൻ: എന്ന എന്തായാലും അത് ചെയ്തൂടെ എന്നാണ് ചോദിച്ചത്.

ഫൗസിയ: നിനക്കൊക്കെ എന്തിന്റെ കേടാ അറിയാൻ വയ്യാത്തൊണ്ട് ചോദിക്കുവാ ഒരു പെണ്ണുമായി ഇടപഴകിയാൽ ഉടനെ തന്നെ അവളെ കിടക്ക പങ്കിടാൻ