Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ [Arun]

രാവിലെ കണ്ടു, ഇതു പറഞ്ഞ ശേഷം മുഖം ഒരല്പം വെട്ടി തിരിച്ചാണ് ചിറ്റ ഇരുന്നത്.

കാര്യം രാവിലെ കണ്ട കാഴ്ച തന്നെയാണന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. ഞാനൊരല്പം താഴ്മയോടെ പറഞ്ഞു:

അത് ഞാൻ മന:പൂർവ്വമല്ലല്ലോ ?,

ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയാ, മനു മുമ്പെങ്ങും ഇല്ലാത്ത പോലെ എന്നൊയൊരു നോട്ടം, പിന്നെ ഞാൻ അടുത്തു വരുമ്പോഴും, സ്പർശിക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ മനുവിലെ മാറ്റങ്ങളും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു, നിനക്കെന്താ പറ്റിയത് ?

എന്നെ ചിറ്റയെന്ന് വിളിക്കുന്നെങ്കിലും, നിനക്ക് എന്നെ അമ്മയെ പോലെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലേ ?

ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റയുടെ മുന്നിൽ ഞാനാകെ കൊച്ചായി പോയതുപോലെ തോന്നി, എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഞാനാകെ വിഷമിച്ചു പോയി,

ചിറ്റ: എന്താ നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേ ?, അതോ എൻ്റെ വേഷവിധാനമാണോ നിൻ്റെ പ്രശ്നം ?

ഇതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ എൻ്റെ ശരീരമാകെ ഉരുകുന്നതു പോലെ എനിക്ക് തോന്നി,

ഇനി എന്തങ്കിലും കൂടി ചിറ്റ പറയുകയാണങ്കിൽ ഞാൻ ഉറപ്പായും കരയും എന്ന മട്ടിലായി,

അത് ചിറ്റയ്ക്കും മനസിലായന്ന് തോന്നുന്നു, ഉടൻ ചിറ്റ ഒരു ആശ്വാസ വാക്കും കൂടി പറഞ്ഞു:

ഞാൻ നിൻ്റെ ചിറ്റ എന്നതിലുപരി ഞാൻ നിൻ്റെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ടു കൂടിയല്ലേ മനൂ....., അപ്പോൾ എന്തുണ്ടങ്കിലും നിനക്കെന്നോട് തുറന്നു പറയാമല്ലോ ?

ഇതു കേട്ടതും ഞാൻ പറഞ്ഞു:

ചിറ്റ കരുതും പോലെയൊന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടു പോലുമില്ലാ, പിന്നെ, പിന്നെ എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒന്നു വിക്കി'

അതു കണ്ട് ചിറ്റ പറഞ്ഞു:

എന്തുണ്ടങ്കിലും പറയ് മനൂ........

ചിറ്റയുടെ വേഷവിധാനമൊക്കെ കാണാൻ നല്ല രസമാ, അതു കൊണ്ട് ഞാൻ അത്