Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ 2 [Arun]
മനസിലാക്കിയ ഞാൻ എണീറ്റ് ചിറ്റയുടെ കാൽചുവട്ടിൽ ചെന്നിരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
ചിറ്റേ ഒരബദ്ധം പറ്റി പോയതാ, എന്നോട് മാപ്പാക്കണം, ഞാനിനി ഒരിക്കലും അതാവർത്തിക്കില്ലാ,
ഞാൻ കരഞ്ഞതു പോലെ പറഞ്ഞു.
അബദ്ധമാണങ്കിൽ എങ്ങനെയാടാ രണ്ടാം ദിവസവും നീയത് ആവർത്തിച്ചത് ?, അപ്പോ നീ മന: പൂർവ്വം ചെയ്തതു തന്നെയാ.
അല്ല ചിറ്റേ......, രണ്ടാം ദിവസവും ഞാൻ ഉറക്കം വരാത്തതു കൊണ്ട് വെറുതേ പുറത്തിറങ്ങിയതാ, അപ്പോഴാ ഞാൻ വീണ്ടും അതൊക്കെ കേട്ടത് , എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് ചിറ്റേ.......
ഞാൻ കരയാൻ തുടങ്ങി.
കരയുന്നത് കണ്ടതും ചിറ്റയുടെ മനസലിഞ്ഞു,
ചിറ്റ: കരയുകയൊന്നും വേണ്ടാ, ഞാൻ ക്ഷമിക്കാം,
എന്നാലും നീ ചെയ്തത് തീരെ ശരിയായ പ്രവർത്തിയല്ലാ,
ഇതിന് വേറാരായാലും മാപ്പ് തരത്തുമില്ല,
Thank you ചിറ്റാ......
എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചിറ്റയുടെ പാദങ്ങളിൽ ഒന്നു കൂടി അമർത്തി പിടിച്ചു.
വിട ടാ എനിക്ക് ഇക്കിളിയാവുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിറ്റ കാലു വലിച്ചു.
ഇനി ചിറ്റ ഇതൊക്കെ മനസിൽ വച്ച് എന്നോട് പെരുമാറുമോ ?
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ഇനി ഇത്തരം കുരുത്തക്കേടൊന്നും കാണിക്കരുത് കേട്ടല്ലോ,
ശരി ചിറ്റാ.
ഇതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എണിറ്റ് റൂമിലോട്ട് പോകാൻ തുടങ്ങിയതും ചിറ്റയ്ക്ക് എന്നോടെന്തോ പറയാനുണ്ടന്ന് എനിക്ക് തോന്നി,
ഇനി മനസു മാറി വീണ്ടും എന്നെ ചീത്ത പറയാനാണോ എന്നു കരുതി ഞാൻ വേഗം റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി.
പിറ്റേ ദിവസവും രാവിലെ മുതൽ വീണ്ടും ചിറ്റ എന്നോട് എന്തോ ചോദിക്കാനുള്ളതു പോലെ പെരുമാറുന്നുണ്ട്,
എന്നാൽ ചോദിക്കുന്നതുമില്ലാ,
ഞാനൊട്ട് അങ്ങോട്ടു ചോദിക്കാനും പോയില്ലാ.
എന്നാൽ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു
💬 Comments
View all comments